ของวิทยาลัยหนานเฟิง คุณภาพของนักศึกษาในนั้นก็เหนือกว่าตึกอื่นๆ อย่างมากจริงๆ
“ผู้อำนวยการ ในตึกสองของเรา ตอนนี้มีคนที่ไปถึงระดับหกตราแล้วเพียงแค่สองคนเท่านั้น” สวีซานเยว่กล่าวอย่างจนใจ
หลินเฟิงยิ้มกล่าว “เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง นักศึกษาตึกหนึ่งของข้าไม่ปล่อยให้เจ้าได้ประลองถึงคู่ที่สามหรอก”
สีหน้าของสวีซานเยว่บูดบึ้งลง นัยน์ตาเต็มไปด้วยความโกรธ
ผู้อำนวยการถอนหายใจออกมากล่าว “เสี่ยวสวี เจ้าวางใจเถอะ ต่อให้แพ้ขึ้นมา ปีหน้าข้าก็จะชดเชยให้ตึกสองเหมือนกัน อีกทั้งตอนนี้ก็อยู่ห่างจากการสอบใหญ่ของวิทยาลัยเพียงแค่หนึ่งเดือนเท่านั้นเอง”
ในเมื่อแม้แต่ผู้อำนวยการก็ยังกล่าวถึงขนาดนี้แล้ว สวีซานเยว่ก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ได้แต่พยักหน้าอย่างหดหู่ เห็นได้ชัดว่าในใจของผู้อำนวยการนั้น ตึกหนึ่งที่เป็นหน้าเป็นตาของวิทยาลัยหนานเฟิง ก็ควรต้องมีสิทธิพิเศษบางอย่างมากกว่าตึกสองจริงๆ
เรื่องนี้สวีซานเยว่เองก็รู้ดีว่าไม่สามารถไปโทษผู้อำนวยการได้ เพราะนี่เป็นธรรมชาติของมนุษย์ หากไม่ลำเอียงให้ตึกหนึ่งที่เป็นเลิศที่สุด แล้วจะให้ไปลำเอียงกับตึกสองแทนหรือไร?
“เช่นนั้นข้าขอไปเตรียมการก่อน” สวีซานเยว่กล่าวจบก็กระโดดลง
