ปฏิกิริยาอันรุนแรงของไช่เวยทำเอาหลี่ลั่วตกใจไม่น้อยเลยเหมือนกัน เขามองดูใบหน้ารูปไข่ที่เต็มไปด้วยความโกรธของนางอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย รีบกล่าวว่า “พี่ไช่เวยพูดอะไรอย่างนั้น ความสามารถของพี่เป็นที่ประจักษ์อยู่แล้ว ข้าจะไม่อยากให้พี่ทำได้อย่างไร”
ไช่เวยจ้องมองหลี่ลั่วด้วยดวงตาคู่งาม ผ่านไปครู่หนึ่งนางถึงค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลงได้กล่าว “คุณชายน้อยอย่าได้ถือสา ข้าวู่วามเกินไปหน่อย”
นางหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวต่อว่า “แต่… คุณชายน้อยยังต้องการซื้อน้ำยาแสงวิเศษอีกหนึ่งร้อยขวดเลยหรือ? เรื่องนี้… มันไม่ใช่เรื่องเล็กแล้วนะ”
“ยิ่งไปกว่านั้น คุณชายน้อยก็น่าจะรู้ ถึงแม้น้ำยาแสงวิเศษจะสามารถยกระดับขั้นของอัตลักษณ์ได้ก็จริง แต่หากใช้อย่างไม่ระมัดระวัง กลับจะส่งผลให้วิหารอัตลักษณ์ปิดผนึกตัวเองลงก่อนเวลาอันควรได้”
ไช่เวยรู้ดีว่าหลี่ลั่วมีปัญหาเรื่องไร้อัตลักษณ์แต่กำเนิด ดังนั้นบางคำพูดนางจึงไม่กล้าพูดตรงๆ เกินไปนัก กลัวว่าจะไปกระทบใจหลี่ลั่วเข้า
ไช่เวยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ สายตาก็เปลี่ยนเป็นเฉียบคมขึ้นกล่าว “หรือว่ามีใครแอบหลอกลวงคุณชายน้อย คิดยืมฐานะของคุณชายน้อยมาเอาน้ำยาแสงวิเศษไป?”
ถึงแม้ว่าผู้ที่สามารถอยู่ในบ
