้านเก่าหลังนี้ได้ ล้วนผ่านการคัดกรองมาอย่างเข้มงวดแล้วทั้งสิ้น แต่บัดนี้ท่านประมุขคฤหาสน์ทั้งสองต่างก็หายสาบสูญไปหลายปีแล้ว ยากที่จะรับประกันได้ว่าจะไม่มีใครคิดคดทรยศขึ้นมา ยิ่งไปกว่านั้นน้ำยาแสงวิเศษยังเป็นของล้ำค่า จึงมีความเป็นไปได้ที่จะมีผู้ไม่หวังดีหลอกลวงเอาน้ำยาแสงวิเศษจากคุณชายน้อยไปเหมือนกัน
หากมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจริง ไช่เวยจะต้องทำให้มันผู้นั้นชดใช้อย่างสาสมแน่
หลี่ลั่วส่ายหน้า กล่าวอย่างจริงจัง “พี่ไช่เวยอย่าคิดฟุ้งซ่าน น้ำยาแสงวิเศษนั่น ข้าต้องการใช้เองจริงๆ”
ไช่เวยขมวดคิ้วแน่นกล่าว “ถึงแม้ว่ามันอาจจะก้าวก่ายไปสักหน่อย แต่ข้าขอสอบถามหน่อยได้ไหมว่า คุณชายน้อยต้องการน้ำยาแสงวิเศษมากมายขนาดนี้ไปทำอะไรกันแน่?”
“ข้าไม่ได้ต้องการซักไซ้คุณชายน้อย เพียงแต่ข้าเป็นห่วงว่าคุณชายน้อยจะวู่วามจนทำอะไรผิดพลาดเข้า… หากเกิดเรื่องอะไรไม่ดีขึ้นกับคุณชายน้อยละก็ ข้าคงไม่มีหน้าไปพบกับชิงเอ๋อร์แล้ว”
นางรู้ว่าหลี่ลั่วต้องแบกรับแรงกดดันเอาไว้มากเพียงใดกับเรื่องไร้อัตลักษณ์แต่กำเนิด อีกทั้งเด็กหนุ่มวัยนี้ก็เป็นวัยที่ชอบทำอะไรบุ่มบ่ามวู่วามอยู่ด้วย นางกลัวว่าหลี่ลั่วจะไปได้ยินวิธีแก้ปัญหาแบบพิสดารอะไรเข้
