าแล้วคิดจะลองทำตาม
หลี่ลั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตอบไปว่า “เรื่องนี้ถึงบอกพี่ไช่เวยไปก็คงไม่เป็นอะไร อันที่จริงมันเป็นศาสตร์ลับที่พ่อแม่ข้าทิ้งเอาไว้ให้ข้า มันสามารถทำให้อัตลักษณ์ของข้าปรากฏขึ้นมาได้แล้ว ส่วนน้ำยาแสงวิเศษเหล่านั้นก็เป็นสิ่งจำเป็นด้วย เรื่องนี้พี่ชิงเอ๋อร์เองก็รู้เหมือนกัน”
เรื่องที่อัตลักษณ์ของเขาปรากฏขึ้นมาแล้ว ไม่ช้าก็เร็วย่อมต้องมีคนรู้อยู่ดี เมื่อถึงเวลานั้นย่อมต้องมีคนสงสัยเป็นธรรมดา ซึ่งข้ออ้างที่ดีที่สุด ก็คือมันเป็นศาสตร์ลับที่พ่อแม่เขาทิ้งไว้ให้
นอกจากนี้ ในอนาคตเขายังต้องซื้อน้ำยาแสงวิเศษเพิ่มอีกเป็นจำนวนมากด้วย สุดท้ายก็ต้องดำเนินการผ่านมือไช่เวยอยู่ดี ดังนั้นรีบบอกให้นางหายข้องใจไปเสียตั้งแต่ตอนนี้เลยจะดีกว่า
ไช่เวยตกใจ “ศาสตร์ลับที่ท่านประมุขทั้งสองทิ้งไว้หรือ?”
แต่นางก็ยังคงเชืื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง จ้องมองไปยังดวงตาของหลี่ลั่ว แต่ก็เห็นเพียงสีหน้าเรียบเฉยของอีกฝ่าย ดูไม่เหมือนกำลังโกหกแต่อย่างใด
สุดท้ายนางจึงได้แต่พยักหน้า
“ถ้าอย่างนั้น ข้าจะรีบไปจัดการเรื่องน้ำยาแสงวิเศษให้คุณชายน้อยแล้วกัน” ไช่เวยถอนหายใจ การซื้อน้ำยาแสงวิเศษระดับสี่หนึ่งร้อยขวดนี้
