อันสูงส่งของวิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงไปได้ ต่อให้เจ้าเอาหัวโขกประตูจนเลือดตกยางออก มันก็ไม่ยอมเปิดออกให้เข้าไปอยู่ดี
ดังนั้นหากหลี่ลั่วต้องการไล่ตามให้ทัน ความเร็วในตอนนี้ก็ยังไม่เพียงพออยู่ดี
“สุดท้ายแล้ว ยังไงข้าก็ต้องยกระดับขั้นของอัตลักษณ์ให้สูงขึ้นก่อนอยู่ดี สำหรับข้าแล้วระดับสี่มันต่ำเกินไป!”
หลี่ลั่วครุ่นคิด จากนั้นก็ลุกขึ้นยืน เดินออกจากห้องบำเพ็ญไป และในตอนที่เขาก้าวออกจากหอซ่อนตำรา ก็มีคนมารอเขาอยู่ก่อนแล้ว ซึ่งก็ตรงเข้ามากล่าวกับเขาอย่างสุภาพทันที “คุณชายน้อย ผู้จัดการไช่ให้ข้าน้อยมารายงานว่า ของที่ท่านให้เตรียมเอาไว้ได้ถูกส่งไปที่ห้องของท่านเรียบร้อยแล้ว”
เมื่อหลี่ลั่วได้ยินเช่นนั้นก็แอบชื่นชมในใจ ผู้จัดการไช่เวยผู้นี้สมกับเป็นผู้ช่วยฝีมือดีของพี่ชิงเอ๋อร์จริงๆ ทำงานได้มีประสิทธิภาพอย่างมาก เดิมทีเขาคิดว่าอย่างน้อยๆ ก็น่าจะต้องรอถึงพรุ่งนี้ถึงจะได้ของทั้งหมด
เขาโบกมือให้คนส่งสารคนนั้นถอยออกไป จากนั้นจึงเดินกลับไปที่ห้อง
ทันทีที่เข้าไปในห้อง เขาก็เห็นกล่องไม้จันทน์ที่ถูกตกแต่งอย่างประณีตที่วางอยู่บนโต๊ะทันที ภายในกล่องบรรจุขวดแก้วใสสะอาดหลายสิบขวดเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ
