ว ม่านตาหงยวิ๋นหดแคบฉับพลัน เพียงเพราะในวินาทีที่แสงกระบี่สะท้อนเข้าดวงตา รอยกระบี่ก็ผุดพรายบนใบหน้า เลือดสีชาดพลันเอ่อทะลัก!
ไม้อี่มิได้เกรงกลัวไฟอู่ กลับยังข่มธาตุดินอู้ แต่สิ่งเดียวที่เกรงกลัวก็คือการฟันของทองคำ!
ดังนั้นลวี่หยางจึงมิได้ใช้อื่นใด หากเลือกใช้เคล็ดกระบี่พิชิตศัตรู การตัดสินใจที่ดูราวเรียบง่ายนี้ แท้จริงแล้วล้วนตั้งอยู่บนความรู้ความสามารถอันล้ำลึกยิ่งของเขา
“【เจตจำนงแห่งกระบี่】… คือยอดฝีมือกระบี่แห่งนิกายกระบี่จริงหรือ!?”
หงยวิ๋นรู้สึกสั่นสะท้าน ก้าวถอยหนึ่งก้าว พลันเอื้อมมือแตะลงบนแก้มโดยสัญชาตญาณ พลังวิชาไหลเวียนอย่างเชี่ยวกราก รีบฟื้นฟูรอยกระบี่ที่โลหิตยังคงเอ่อไหลให้สมานปิด
ทว่า ความเย็นเยียบแผ่ซ่านอยู่บนผิวหน้ากลับทำให้หัวใจหงยวิ๋นยิ่งสั่นไหว เจตจำนงแห่งกระบี่เช่นนี้ แสงกระบี่เช่นนี้… บุรุษผู้นี้แท้จริงแล้วเป็นผู้ใดกันแน่?
ในชั่วพริบตาแห่งความเป็นความตาย หงยวิ๋นก็ตัดสินใจในบัดดล
“【เส้นทางสู่สวรรค์】!”
เพียงเห็นเขาสลัดแขนเสื้อวูบเดียว กลับปลดปล่อยกลิ่นอายเพลิงออกมาไม่สิ้นสุด ทว่ามิใช่เปลวเพลิงโหมกระหน่ำ กลับเป็นภาพลักษณ์ที่ราวกับควันไฟในโลกมนุษย์
และใต้กองควันไฟที่ซ้อนกันเป็นชั้นๆ กลับปรากฏเป็นถนนใหญ่ทอดยาว สุดปลายด้านหนึ่งวางอยู่แทบปลายเท้าหงยวิ๋น ปลายอีกด้านหนึ่งกลับจมลงสู่ในความว่างเปล่าที่ไร้ขอบเขต รองรับกายเขาไว้ จากนั้นเพียงเห็นหงยวิ๋นก้าวออกหนึ่งก้าว กระบี