ทั้งสามที่ยอมสวามิภักดิ์ต่อหน้าเขาเท่านั้น
หากทั้งสองฝ่ายเปิดฉากต่อสู้กันจริงๆ ละก็ มันก็ไม่ต่างอะไรจากการประกาศให้คนทั่วหล้าได้รู้ว่า คฤหาสน์ลั่วหลานเกิดความแตกแยกภายในขึ้น ซึ่งมันจะทำให้สถานการณ์ของคฤหาสน์ลั่วหลานในอาณาจักรต้าเซี่ยยิ่งย่ำแย่ลงไปอีก
“ทุกท่าน ข้ามาที่นี่ในวันนี้ ไม่ใช่เพื่อมาโต้เถียงกับพวกท่าน เป้าหมายของข้าก็คือทำให้คฤหาสน์ลั่วหลานยังคงยืนหยัดอยู่ในอาณาจักรต้าเซี่ยต่อไป”
“หากศิษย์น้องเล็กยินดีถอนหมั้นกับคุณชายน้อย หากเราสองร่วมมือกัน คฤหาสน์ลั่วหลานในอนาคตจะต้องยิ่งใหญ่กว่าเดิมอย่างแน่นอน” เผยฮ่าวมองไปรอบๆ พร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“การที่ต้องมาถึงจุดนี้ ก็มีแต่ต้องโทษคุณชายน้อยของพวกเราที่โลภมากเกินไปหน่อย…”
“แต่ข้าไม่คิดจะยอมถอยหรอกนะ”
เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้ เผยฮ่าวก็หยิบตราคำสั่งอันหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ บนตราคำสั่งสลักตัวอักษรคำว่า “โม่” เอาไว้ และเมื่อประมุขหอทั้งหลายเห็นสิ่งนี้ สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปอย่างอดไม่ได้
“นี่มันตราคำสั่งของท่านผู้อาวุโสโม่?!” เหลยจางอุทานออกมาด้วยความตกใจ
ภายในคฤหาสน์ลั่วหลาน นอกจากประมุขหอทั้งเก้าคนแล้ว ยังมีตัวตนอย่างผู้อาวุโสทรงคุณวุฒิอยู่
