านอนอยู่บนพื้นตลอดทั้งคืน
เมื่อได้ยินหลี่ลั่วตอบรับ แม้ว่าไช่เวยที่อยู่นอกประตูจะรู้สึกแปลกใจกับเสียงที่อ่อนแอของเขาอยู่บ้าง แต่ก็เดินจากไปอยู่ดี
หลี่ลั่วมองไปยังตำแหน่งที่วางลูกแก้วเมื่อคืนนี้เอาไว้ แต่เขาก็ต้องตกใจไปเมื่อพบว่าลูกแก้วสีดำนั่นได้หายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว เหลือเพียงเถ้าถ่านสีดำกองหนึ่งเอาไว้
เห็นได้ชัดว่าระบบทำลายตัวเองในลูกแก้วสีดำได้ทำงานขึ้นมา ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างไปจนหมดสิ้น
หลี่ลั่วหันไปมองกระจกด้านข้าง ภายในนั้นได้สะท้อนใบหน้าของเขา เพียงมองแวบเดียวสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างอดไม่ได้
เพราะใบหน้าของบุคคลในกระจกนั้นซีดเผือดจนน่ากลัว ให้ความรู้สึกราวกับว่าแก่นโลหิตในร่างกายถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น
และการเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่ที่สุดคือผมของเขา… เดิมทีผมของเขาเป็นสีดำ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นสีเทาขาวไปแล้ว เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะเสียแก่นโลหิตมากเกินไป
หลี่ลั่วจ้องมองเด็กหนุ่มผมขาวในกระจกอย่างเหม่อลอย หลังจากนั้นครู่หนึ่งเขาถึงค่อยถอนหายใจออกมา “กลับกลายเป็นว่า… หล่อขึ้นเสียอย่างนั้น”
หลังจากปลอบใจตัวเองแล้ว หลี่ลั่วก็ยิ้มเจื่อนกล่าว “อย่างที่คิด การหลอมรวมอัตลักษณ์หลังกำเนิดเข้าไ
