สออกมา
“หลี่ลั่ว ยินดีต้อนรับสู่ชีวิตใหม่”
…
บ้านเก่าในนครหนานเฟิงหลังนี้ ในอดีตมันค่อนข้างเงียบเหงามาโดยตลอด แต่บรรยากาศในวันนี้กลับดูตึงเครียดอย่างหาได้ยาก รอบๆ บ้านเต็มไปด้วยผู้คุ้มกันและการป้องกันอย่างหนาแน่น
ภายในห้องโถงใหญ่ของบ้านเก่า บรรยากาศยิ่งอึมครึมจนชวนให้รู้สึกหายใจไม่ออก
ภายในห้องโถงอันกว้างขวาง มีที่นั่งแบ่งออกเป็นสองฝั่ง ซึ่งตรงกลางมีที่นั่งอยู่สองที่ ที่นั่งหนึ่งว่างเปล่า ส่วนอีกที่นั่งหนึ่งมีเจียงชิงเอ๋อร์นั่งอยู่ นางมีสีหน้าสงบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเย็นชาเล็กน้อย
นางมองไปทั่วทั้งห้องโถงด้วยนัยน์ตาสีทองอย่างเฉยชา และมักจะเหลือบมองไปยังที่นั่งฝั่งซ้ายเป็นครั้งคราว ตรงนั้นมีเงาคนนั่งอยู่สี่ร่าง ทุกคนต่างก็แผ่คลื่นพลังอันแข็งแกร่งออกมา
โดยเฉพาะคนที่อยู่หัวแถวฝั่งซ้าย
นั่นเป็นชายหนุ่มที่มีอายุราวๆ ยี่สิบเจ็ดหรือยี่สิบแปดปี รูปร่างหน้าตาของเขาไม่ได้โดดเด่นอะไรมากมายนัก เบ้าตาลึกเล็กน้อย ปีกจมูกแคบยาวอยู่บ้าง ตรงติ่งหูด้านขวามีต่างหูรูปกระบี่ห้อยอยู่ มีประกายแสงเย็นเยียบสว่างออกมารางๆ
บนใบหน้าเขามีรอยยิ้มอ่อนโยนประดับอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา ทำให้ผู้คนรู้สึกเอ็นดูเป็นมิตรได้ง่าย
แต่เจียงชิงเอ๋อร์
