บคำพูดที่ฟังดูเหมือนเป็นคำแก้ตัวส่งๆ ของหลี่ลั่วนั้น หลี่ว์ชิงเอ๋อร์ไม่ได้แสดงความคิดเห็นอะไร แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านี้เช่นกัน นางหันไปมองทางเจียงชิงเอ๋อร์และเริ่มสนทนากับนางด้วยรอยยิ้มบางๆ
สุดท้าย พวกเขาก็ส่งเจียงชิงเอ๋อร์และหลี่ลั่วไปถึงหน้าประตูห้าง
“ฮ่าๆ คุณหนูเจียง ข้าได้ยินมาว่าช่วงสองสามวันนี้คฤหาสน์ลั่วหลานคงจะคึกคักสินะ” ประธานหลี่ว์ยิ้มกล่าวเป็นนัยๆ
เจียงชิงเอ๋อร์กล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ประธานหลี่ว์มีสายข่าวที่ร้ายกาจจริงๆ”
“เฮ้อ น่าเสียดายจริงๆ”
ประธานหลี่ว์ถอนหายใจก่อนจะกล่าวต่อ “หากในอนาคตมีเรื่องใดที่ต้องการความร่วมมือ ทั้งสองสามารถมาหาข้าได้ตลอด ห้างสมบัติมังกรทองของข้ายึดมั่นในแนวทางการทำกิจการอย่างยุติธรรม”
หลี่ลั่วที่อยู่ข้างๆ รู้สึกสงสัยอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรมาก เขาเพียงขึ้นรถม้าไปพร้อมกับเจียงชิงเอ๋อร์ก่อนจะออกจากที่นี่ไปอย่างรวดเร็ว
ประธานหลี่ว์ลูบใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมันของตัวเอง มองหลี่ว์ชิงเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ ครู่หนึ่ง พบว่าดวงตาสีวารีของนางยังคงมองไปทางที่รถม้าเคลื่อนตัวออกไป
“แฮ่ม”
ประธานหลี่ว์กระแอมไอออกมา
“นี่หลานข้า เจ้า เจ้าคงไม่ได้คิดอะไรกับหลี่ลั่วนั่น
