บเขาลึกกระทบกับหยกอย่างไรอย่างนั้น
หลี่ลั่วพยักหน้า เขาไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับท่าทีเช่นนี้ของเจียงชิงเอ๋อร์แต่อย่างใด เพราะเขาคุ้นเคยกับนางมานานแล้ว รู้ว่านางเป็นคนแบบนี้
“เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ” เขากล่าว เจียงชิงเอ๋อร์ได้รับความนิยมมากในวิทยาลัยหนานเฟิง เพียงยืนอยู่ที่นี่ก็ทำให้เขารู้สึกได้ถึงสายตาที่เฉียบคมราวกับคมมีดที่แผดพุ่งมาจากรอบด้านแล้ว
เจียงชิงเอ๋อร์พยักหน้าเล็กน้อย แต่นางไม่ได้หันหลังกลับไปทันที แต่หันไปมองตี้ฝ่าฉิงที่ยืนทำหน้าตื่นเต้นอยู่ด้านหลังหลี่ลั่ว “เจ้าชื่อตี้ฝ่าฉิงใช่ไหม? ”
ตี้ฝ่าฉิงพยักหน้าอย่างตื้นตัน กล่าวด้วยใบหน้าแดงก่ำ “รุ่นพี่เจียง ท่านยังจำข้าได้ด้วยหรือ? ”
เจียงชิงเอ๋อร์กล่าวอย่างสงบว่า “ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่มารบกวนหลี่ลั่วอีก ไม่อย่างนั้น ข้าอาจจะ ‘ดูแล’ พี่ชายของเจ้าที่อยู่ในวิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงเป็นพิเศษก็ได้”
สีหน้าตื่นเต้นบนใบหน้าของตี้ฝ่าฉิงพลันแข็งค้างไปในทันที หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ภายใต้การจับจ้องจากดวงตาสีทองบริสุทธิ์ของเจียงชิงเอ๋อร์คู่นั้น นางก็ได้แต่พยักหน้าอย่างหวาดกลัว ไม่หลงเหลือความเย่อหยิ่งที่เคยแสดงต่อหน้าหลี่ลั่วแม้แต่น้อย
หลังจากกล่าวจบ เจียงชิงเอ๋อร์
