“เพลงกระบี่ปลิดชีพ!”
เสียงของเหออวิ๋นเย็นเยียบและแน่วแน่ ทุกกระบวนท่าที่ปล่อยออกไปราวกับเคียวของยมทูต คอยเก็บเกี่ยวสมาธิของสวีหยาง
เขารู้ดีว่า เมื่อเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ มีเพียงความเร็วที่เร็วกว่าและการโจมตีที่รุนแรงกว่าเท่านั้น ถึงจะสามารถคว้าโอกาสรอดชีวิตมาได้
วิชาตัวเบาของเหออวิ๋นราวกับภูตผี ทุกการเคลื่อนไหวสามารถหลบหลีกการโต้กลับของสวีหยางได้อย่างพอเหมาะพอดี ในขณะเดียวกัน การโจมตีของเขาก็ราวกับพายุฝนที่โหมกระหน่ำต่อเนื่อง ทำให้สวีหยางรับมือไม่ทัน
สวีหยางเหวี่ยงหมัดออกไปอีกครั้ง ทว่า หมัดที่เคยไร้เทียมทานนั้น กลับดูอ่อนแรงอย่างยิ่งเมื่ออยู่ต่อหน้าเหออวิ๋น แรงปะทะอันมหาศาลซัดเขากลับไปอีกครั้ง ฝีเท้าของเขาโซซัดโซเซอยู่บนลานประลอง ทุกย่างก้าวที่ถอยหลังราวกับเหยียบอยู่บนคมมีด เจ็บปวดและยากลำบาก
การโจมตีของเหออวิ๋นราวกับปืนกล ทุกครั้งที่ลงมือก็จะตามมาด้วยการโจมตีครั้งต่อไปในทันที ไม่มีการหยุดพักหรือหายใจแม้แต่น้อย
ผู้ชมเห็นเพียงเหออวิ๋นราวกับหมาป่าสงครามที่บ้าคลั่ง กำลังอาละวาดอยู่บนลานประลอง ส่วนสวีหยางนั้นราวกับใบไม้ที่ถูกพายุฝนพัดกระหน่ำ สั่นไหวโยกเยกใกล้จะร่วงหล่น
“เพลงกระบี่