เหออวิ๋นยิ้มอย่างถ่อมตน ในดวงตาฉายแววแน่วแน่และภาคภูมิใจที่ยากจะสังเกตเห็น เขาค่อยๆ ส่ายหน้า แล้วกล่าวว่า “อันที่จริง ครั้งนี้ที่ชนะได้ ก็ถือว่าโชคช่วยครับ”
“สวีหยางดูถูกศัตรูเกินไป ทำให้ข้ามีโอกาสให้ฉวยใช้ บวกกับเขาไม่ได้ใช้อาวุธยุทโธปกรณ์เสริมใดๆ เลย นี่จึงทำให้ข้าเอาชนะเขาได้ง่ายขนาดนี้”
“หากเป็นสถานการณ์ปกติ ด้วยฝีมือของข้าในตอนนี้ การจะเอาชนะผู้แข็งแกร่งขอบเขตทองคำ ยังคงเป็นเรื่องที่ยากลำบากอย่างยิ่ง”
เขารู้ดีว่า ถึงแม้ตนเองจะมีพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งถึงเจ็ดอย่าง พรสวรรค์เหล่านี้ราวกับดาบคมเจ็ดเล่ม ช่วยเพิ่มพลังต่อสู้ให้เขาไม่น้อย แต่การท้าทายข้ามระดับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งที่มากประสบการณ์อย่างสวีหยาง ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ความแตกต่างของฝีมือ ถึงแม้พรสวรรค์จะสามารถชดเชยช่องว่างได้มาก แต่พลังต่อสู้ของเขาเอง ก็ยังต้องเสริมความแข็งแกร่งขึ้นอีก
“แต่ว่า พูดอีกอย่างก็คือ การต่อสู้ครั้งนี้ ทำให้ข้าได้เห็นข้อบกพร่องของตนเอง”
“และยังทำให้ข้าเข้าใจมากขึ้นว่า การที่จะยืนหยัดอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยยอดฝีมือได้ ข้ายังต้องพยายามให้มากขึ้นไปอีก ต้องพัฒนาความแข็งแกร่งของตนเองอย่างไม่หยุดยั้
