ี่เพิ่งมาถึงและดูเหมือนจะอ่อนแอคนนั้น จะสามารถระเบิดความเร็วที่น่าทึ่งเช่นนี้ออกมาได้ ราวกับอุกกาบาตที่หลับใหลมานับพันปี พอตื่นขึ้นมาคราหนึ่ง ก็ส่องประกายเจิดจ้าไปทั่วหล้า สะกดทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น
ทว่า นอกจากความทึ่งแล้ว เสียงแห่งเหตุผลก็ยังคงดังก้องอยู่ในกลุ่มคน ถึงแม้จะมีความเร็วเช่นนี้ แต่ช่องว่างที่ยากจะก้าวข้ามระหว่างเขากับผู้แข็งแกร่งขอบเขตทองคำ ก็ยังคงเป็นเหมือนเหวผาที่มิอาจข้ามผ่าน ทำให้ผู้คนไม่กล้าที่จะพูดถึงชัยชนะอย่างง่ายดาย เพราะอย่างไรเสีย ความแตกต่างของขอบเขตพลัง ก็ไม่ใช่สิ่งที่สามารถชดเชยได้ในวันเดียว ความห่างชั้นของฝีมือเห็นได้ชัดเจน
แต่เหออวิ๋นกลับไม่ได้ถอยหนีเพราะเหตุนี้ ในใจของเขาลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความไม่ยอมแพ้
ในชั่วพริบตาที่เข้าใกล้สวีหยาง เขาก็ได้ใช้ไพ่ตายอีกครั้ง—! ทักษะนี้ราวกับติดปีกให้แก่เขา ความเร็วเร็ววจนตาเปล่าไม่สามารถจับภาพได้ ทิ้งไว้เพียงสายฟ้าสีเงินที่แหวกผ่านอากาศ พุ่งตรงไปยังจุดตายของสวีหยาง
สวีหยาง… ผู้แข็งแกร่งขอบเขตทองคำผู้เจนจัดในสนามรบ... ในตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะใจกระตุกวูบ เขารีบรวบรวมพลังทั่วร่างอย่างเร่งรีบ หลอมรวมเป็น “เพลงหมัดทลายภูผา” ท