อวิ๋นกล่าวอย่างสงสัย “ในค่ายทหารยังมีตลาดซื้อขายด้วย”
จ้าวลิ่วหัวเราะ “นี่ไม่มีอะไรแปลกเลย ในค่ายทหาร มีผู้มีความสามารถมากมาย มีคนที่มีพรสวรรค์แปลกๆ อยู่ไม่น้อย อย่างเช่น การตีเหล็ก, การเสริมความแข็งแกร่ง, การชุบแข็ง, การทำอาหาร, การรักษา เป็นต้น นี่ทำให้พวกเขาสามารถใช้พรสวรรค์ของตนเองมาหารายได้เสริมได้”
“พฤติกรรมเช่นนี้ ในค่ายทหารเป็นเรื่องที่ปกติมาก แต่ในระหว่างการซื้อขาย ห้ามข่มขู่ชิงทรัพย์ หรือบังคับซื้อบังคับขาย หรือถึงขั้นมีตลาดซื้อขายโดยเฉพาะเลยด้วยซ้ำ”
“ถึงแม้จะดูเรียบง่ายไปหน่อย แต่ก็อยู่ที่ชายแดนนี่นา ไม่จำเป็นต้องพิถีพิถันอะไรมากนัก ขอเพียงของของอีกฝ่ายสามารถตอบสนองความต้องการของตนเองได้ก็พอแล้ว”
เหออวิ๋นพยักหน้า “งั้นการที่จะหาพวกเขาก็คงจะยากน่าดูสิครับ เพราะคนอื่นก็ไม่รู้ความสามารถของพวกเขา”
จ้าวลิ่วหัวเราะ “เจ้าลืมเครื่องมือสื่อสารของพวกเราแต่ละคนไปแล้วรึไง?”
จ้าวลิ่วโบกเครื่องมือสื่อสารในมือ แล้วกล่าวต่อ “เครื่องมือสื่อสารนี้เทียบเท่ากับเว็บไซต์ของค่ายทหาร บนนั้นมีเว็บไซต์ซื้อขายโดยเฉพาะ”
“ทหารทุกคนสามารถไปเปิดร้านบนนั้นได้ และยังมีตำแหน่งบอกอีกด้วย”
“มีของอะไร ก็สามารถไปหาบนนั้นได้ แล้วก็
