่ยนกับพวกเขาได้ หรือจะใช้ทรัพยากรบ่มเพาะไปซื้อกับพวกเขาก็ได้ เงินทองสำหรับพวกเขาแล้ว ไม่ได้มีความหมายอะไรมากนัก”
เงินทองในมือของทหาร ไม่ได้มีค่าอะไรมากจริงๆ สู้ทรัพยากรบ่มเพาะบางอย่างยังไม่ได้เสียอีก
ในแต่ละเดือน เงินเดือนของพวกเขาก็มีไม่น้อย หากสร้างผลงานได้ ก็ยังมีรางวัลอีกมากมาย อย่างเหออวิ๋นตอนนี้ เงินเดือนของเขาก็มีถึงสามหมื่นแล้ว แน่นอนว่านี่ก็เป็นเพราะเขาได้เข้าร่วมกองทัพพิฆาตอสูรด้วย ค่ายทหารอื่น สวัสดิการไม่ได้สูงเท่ากองทัพพิฆาตอสูร เมื่อเขามียศสูงขึ้น เงินเดือนก็จะยิ่งสูงตามไปด้วย
อันที่จริง ขอเพียงพวกเขาทำภารกิจ ได้รับความดีความชอบมาบ้าง ของที่แลกเปลี่ยนออกมาได้ ก็มีมูลค่าสูงกว่าเงินเดือนไปมากแล้ว นี่คือเหตุผลที่เงินทองไม่ได้มีแรงดึงดูดต่อพวกเขามากนัก
“หินปราณโลหิตแลกเปลี่ยนยุทโธปกรณ์ได้ใช่ไหมครับ?”
เหออวิ๋นถาม
“ขอเพียงเจ้าเต็มใจ แน่นอนว่าได้อยู่แล้ว”
จ้าวลิ่วตอบ
“พาข้าไปหน่อย”
“ได้”
จ้าวลิ่วขับรถคันหนึ่ง พาเหออวิ๋นไปยังค่ายทหารแห่งอื่น
ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงค่ายทหารแห่งหนึ่ง ค่ายทหารแห่งนี้แตกต่างจากกองทัพพิฆาตอสูรอย่างมาก
จ้าวลิ่วพาเหออวิ๋นมาถึงตลาดซื้อขายขนาดเล็กแห่งหนึ่ง
เหอ
