่แข็งแกร่งดุจกำแพงเหล็ก ทำให้ผู้ที่มองมาอดรู้สึกหนาวเยือกในใจไม่ได้
ความแข็งแกร่งของจ่าฝูงหมาป่าอสูร ได้ก้าวเข้าสู่ห้วงแห่งขอบเขตแพลตตินัมแล้ว
“พลังกดดันของขอบเขตแพลตตินัม… ไม่ธรรมดาจริงๆ”
เหออวิ๋นอุทานอย่างประหลาดใจ
ในบรรดาคนทั้งหมด มีเพียงหลี่จื่อเซวียนคนเดียวที่ในแววตายังคงสาดประกายแห่งความไม่ยอมแพ้ ราวกับนักรบผู้กล้าที่กำลังจะท้าทายมังกรยักษ์ โดยปราศจากความหวาดกลัวใดๆ
“เจ้ารู้ตัวว่าถึงคราวเคราะห์แล้วสินะ ถึงได้มารอจุดจบแห่งโชคชะตาอยู่บนผืนดินอันเย็นเยียบแห่งนี้”
เสียงของหลี่จื่อเซวียนสุขุมและทรงพลัง
“เหอะ! แค่มนุษย์หยิบมือเดียว พาคนมาไม่ถึงสิบกว่าคน ก็กล้าโอหังคิดจะสั่นคลอนรากฐานของค่ายหมาป่าอสูรของข้างั้นรึ ความกล้าของพวกเจ้าน่าชื่นชมจริงๆ แต่ก็โง่เขลาถึงที่สุด”
เสียงของจ่าฝูงหมาป่าอสูรต่ำและแหบพร่า เจือปนด้วยความขบขันและดูแคลน ราวกับกำลังเยาะเย้ยมนุษย์ที่ไม่เจียมตัว
“โอ้? กล้าหาญและโง่เขลาอยู่ร่วมกันงั้นรึ?”
“เช่นนั้น ก็ให้เจ้าได้เห็นกับตาสักหน่อย ว่าอะไรคือความแข็งแกร่งที่แท้จริง วันนี้ พวกเราจะใช้การกระทำพิสูจน์ให้เห็น ว่าพวกหมาป่าอสูรอย่างพวกเจ้าก็แค่นั้นแหละ!”
มุมปากของหลี่จื่อเซ
