่มันไม่ได้เด็ดขาด
ดังนั้น เขาจึงแสดงความแข็งแกร่งของตนเองออกมาตรงๆ ให้เขารู้ว่าตนเองไม่ได้อ่อนแอ เรื่องอย่างการฆ่าอสูรปีศาจนี่ จะขาดเขาไปได้อย่างไรกัน
หลี่จื่อเซวียนไม่ใช่คนที่จู้จี้จุกจิกอะไรมากนัก ไม่ว่าขอบเขตพลังของเหออวิ๋นจะเป็นอย่างไร เขาก็เป็นทหารใต้บังคับบัญชาของตน ยิ่งไปกว่านั้น ยิ่งพรสวรรค์ของเหออวิ๋นดีเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นผลดีต่อเขามากเท่านั้น ยิ่งเหออวิ๋นเป็นอัจฉริยะมากเท่าไหร่ เขาก็ยังคงเป็นลูกน้องของตนนี่นา
“เจ้ารับมือหมาป่าอสูรพวกนี้ได้สินะ” หลี่จื่อเซวียนกล่าว
“ไม่มีปัญหาแน่นอนครับ” เหออวิ๋นกล่าว
“ได้ ข้ารู้แล้ว เจ้าหนูอย่างเจ้าอยากจะฆ่าอสูรปีศาจ ข้าจะให้โอกาสเจ้าเอง”
หลี่จื่อเซวียนกล่าว
“ขอบคุณครับพี่หลี่”
เหออวิ๋นกล่าว
หลี่จื่อเซวียนพึงพอใจอย่างยิ่ง
เขาก็ชอบทหารประเภทที่กล้าต่อสู้กับอสูรปีศาจนี่แหละ เขาเกลียดที่สุดก็คือพวกขี้ขลาด
