าวุธเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นอาวุธหนักอย่างกระบองหนามหรือค้อน ซึ่งก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าพละกำลังของพวกมันไม่ได้อ่อนแอเลย
พูดว่าเป็นหมาป่าอสูร ที่จริงแล้วก็คือมนุษย์หมาป่านั่นเอง กรงเล็บและฟันที่แหลมคมของพวกมัน ล้วนสามารถสร้างภัยคุกคามถึงชีวิตให้แก่มนุษย์ได้
เหออวิ๋นอาสาขึ้นมาเอง “พี่หลี่ ข้าคิดว่าทหารยามในป่าพวกนั้น ข้าก็รับมือได้นะครับ”
หลี่จื่อเซวียนเกือบจะพูดว่าเจ้าทำไม่ได้ แต่ความเร็วที่เหออวิ๋นแสดงให้เห็นก่อนหน้านี้ ทำให้เขาไม่กล้าดูถูกอีกต่อไป แต่เขาก็ยังคงลังเลอยู่บ้าง
เหออวิ๋นกล่าว “เอ่อ… ข้ามีพรสวรรค์รับรู้ จะเลือกจัดการแต่อสูรปีศาจที่ข้าสามารถฆ่าได้ จะไม่ไปยุ่งกับหมาป่าอสูรที่แข็งแกร่งหรอกครับ”
ทุกคนได้ยินดังนั้นก็ถึงกับอ้าปากค้าง
“เจ้าหนูนี่… แกเป็นผู้ปลุกพลังพรสวรรค์คู่งั้นรึ!”
ทุกคนต่างประหลาดใจอย่างยิ่ง พวกเขาคาดไม่ถึงเลยว่าเหออวิ๋นจะมีพรสวรรค์ถึงสองอย่าง
เจ้าหนูนี่มันยอดเยี่ยมขนาดนี้เลยเหรอ?
หลี่จื่อเซวียนพยักหน้า “ได้! จ้าวลิ่ว เจ้าตามเหออวิ๋นไป”
“ครับ พี่หลี่” จ้าวลิ่วพยักหน้า
“ขอบคุณครับพี่หลี่” เหออวิ๋นกับจ้าวลิ่วเดินจากไป
คนอื่นๆ ถามอย่างสงสัยใคร่รู้ “พี่หลี่ ดูจ
