ษย์จะมีผู้แข็งแกร่งที่สามารถแบกรับภาระอันใหญ่หลวงนี้ได้มากขึ้น จะได้ไม่ถึงขั้นที่ชายแดนถูกทำลาย และมนุษยชาติต้องเผชิญกับภัยพิบัติล้างเผ่าพันธุ์”
หม่าอวิ้นหานถาม “ท่านจะไม่ไปพบเขาสักหน่อยหรือคะ?”
หลิงจ้านส่ายหน้า แล้วกล่าว “ยังไม่ถึงเวลา หากข้ารีบร้อนอยากจะพบเขาเกินไป อาจจะไม่ใช่เรื่องดี”
“รอให้เขาได้รับความดีความชอบที่มากพอเสียก่อน แล้วค่อยให้เขามาพบข้าก็ยังไม่สาย”
“นี่ก็ถือเป็นการขัดเกลาเขาไปในตัว ข้าเชื่อว่าวันนั้นคงจะไม่นานเกินรอ”
หม่าอวิ้นหานกล่าวอย่างนับถือ “ท่านเทพสงครามช่างมองการณ์ไกลจริงๆ ค่ะ นี่คือการจัดการที่ดีที่สุดแล้วจริงๆ”
หลิงจ้านยื่นเอกสารฉบับหนึ่งให้หม่าอวิ้นหาน แล้วกล่าว “นี่คือข้อมูลใหม่เกี่ยวกับเหออวิ๋น เจ้าบอกเหออวิ๋นด้วยว่า อย่าได้บอกเรื่องเกี่ยวกับพรสวรรค์ [ช่วงชิง] ของตนเองให้คนนอกรู้เด็ดขาด”
“พรสวรรค์ของเขามันโกงสวรรค์เกินไป หากพวกอสูรปีศาจล่วงรู้เข้า เกรงว่าพวกมันคงจะไม่惜ทุกวิถีทางเพื่อกำจัดเขาทิ้งเป็นแน่”
“เผ่าอสูรและเผ่ามาร ไม่มีทางยอมให้คนที่มีพรสวรรค์ที่โกงสวรรค์ขนาดนี้มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้อย่างแน่นอน”
หม่าอวิ้นหานรับเอกสารมาดู บนนั้นแสดงเพียงพร
