เขาได้เพิ่มพูนประสบการณ์การต่อสู้ ยกระดับขอบเขตพลัง และในขณะเดียวกันก็ต้องสร้างความดีความชอบไปด้วย”
หม่าอวิ้นหานกล่าว “ท่านกำลังจะบ่มเพาะเขาราวกับเป็นผู้สืบทอดเลยนะคะ”
หลิงจ้านหัวเราะ “การที่จะได้เจอกับต้นกล้าชั้นดีสักต้นมันไม่ใช่เรื่องง่าย หลายปีก่อนที่เหลิ่งเสวี่ยปรากฏตัวขึ้น เดิมทีข้าก็มีความคิดนี้เช่นกัน”
“น่าเสียดายที่พรสวรรค์ของนางพิเศษเกินไป ข้าไม่สามารถช่วยเหลือนางได้มากนัก ทำได้เพียงปล่อยให้นางเติบโตไปตามความต้องการของตนเอง”
“แต่เหออวิ๋นไม่เหมือนกัน พรสวรรค์ของเขาโกงสวรรค์เกินไป ต้องบ่มเพาะอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านความคิด ต้องชี้นำให้ดี”
หม่าอวิ้นหานพยักหน้า แล้วกล่าว “จากการที่ข้าได้สัมผัสกับเหออวิ๋น เขาเป็นคนที่ถ่อมตนมากค่ะ ไม่มีความเย่อหยิ่งจองหองของอัจฉริยะ ทั้งยังขยันหมั่นเพียรอย่างยิ่ง”
“โดยรวมแล้ว ข้ามองเขาในแง่ดีมากค่ะ นิสัยของเขาก็ดีมาก ยอมลำบาก ขยันพอตัว และยังอยากจะไปแนวหน้าเพื่อสังหารศัตรูให้แข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย”
หลิงจ้านหัวเราะ “ดังนั้น ข้าถึงได้อยากจะบ่มเพาะเขาอย่างดีอย่างไรเล่า สงครามระหว่างเรากับอสูรปีศาจนับวันยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น”
“ข้าหวังว่าในอนาคต มวลมนุ
