วขนาดนี้?”
ทหารใหม่อีกคนอดไม่ได้ที่จะสบถออกมา ในแววตาของเขามีทั้งความประหลาดใจและสงสัย
ครูฝึกไป๋ยืนอยู่หน้าแถว สายตาคมกริบดุจคบเพลิง กวาดมองเหล่าทหารใหม่ที่กำลังยืนกันอยู่
เขาสูดหายใจเข้าลึก แล้วตะคอกเสียงดัง “เงียบ! เงียบให้หมด!”
เสียงของเขาราวกับเสียงฟ้าร้องที่ดังก้องในกลุ่มคน กดทับเสียงอึกทึกครึกโครมทั้งหมดลงในทันที
เหล่าทหารใหม่ต่างพากันหุบปาก ในแววตาเต็มไปด้วยความยำเกรงและเชื่อฟัง ราวกับถูกพลังที่มองไม่เห็นสะกดไว้
ทว่า ถึงแม้ภายนอกพวกเขาจะเงียบลง แต่ความสงสัยและความเคลือบแคลงในใจกลับไม่ได้จางหายไปแม้แต่น้อย
ทหารใหม่ที่มีพรสวรรค์เพียงระดับ F ไม่เพียงแต่จะได้คะแนนเต็ม แต่ยังข่มยอดฝีมือคนอื่นๆ จนกลายเป็นผู้ที่โดดเด่นที่สุดในการทดสอบครั้งนี้
ผลลัพธ์เช่นนี้ จะไม่ให้พวกเขาสงสัยได้อย่างไร? จะไม่ให้พวกเขารู้สึกตกตะลึงและไม่ยอมแพ้ได้อย่างไร?
ในใจของพวกเขาเต็มไปด้วยคำถามและความไม่พอใจ ราวกับถูกพลังที่มองไม่เห็นขับเคลื่อน อยากจะได้คำอธิบายที่สมเหตุสมผล พวกเขาคาดหวังว่าครูฝึกไป๋จะสามารถไขปริศนานี้ได้ ทำให้พวกเขาเข้าใจว่าเจ้าหนุ่มที่ชื่อเหออวิ๋นคนนี้ ใช้พรสวรรค์ที่ต่ำต้อยเช่นนี้สร้างผลงานที่ยอดเยี่ยมขนาด
