ช่นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่เสแสร้งทำขึ้นมาได้อย่างแน่นอน แต่เป็นเพราะเขามีความมั่นใจเช่นนั้นจริงๆ”
“ข้าเชื่อว่า บางทีเขาอาจจะมีความสามารถพอที่จะสร้างปาฏิหาริย์ที่น่าเหลือเชื่อขึ้นมาก็ได้”
อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกคนที่จะมองโลกในแง่ดีเหมือนครูฝึกไป๋
นายทหารคนหนึ่งขัดจังหวะบทสนทนาอย่างร้อนรน “หัวหน้าครับ ท่านมัวแต่ลังเลแบบนี้ต่อไป เหออวิ๋นอาจจะตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตจริงๆ ก็ได้นะครับ”
“ผมยังไม่เชื่อว่าเขาจะรับมือได้ด้วยตัวคนเดียว ผมจะเข้าไปดูลาดเลาก่อน!”
พูดจบ นายทหารคนนั้นก็ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น พุ่งตัวออกไปทันที เพื่อนร่วมทีมอีกสองคนเมื่อเห็นดังนั้นก็รีบตามหลังไป บุกเข้าไปในป่ารกทึบด้วยกัน
ครูฝึกไป๋ได้แต่ภาวนาอยู่ในใจ ขอให้การตัดสินใจของเขาไม่ผิดพลาด ขอให้ชีวิตของหนุ่มน้อยคนนั้น สามารถเปล่งประกายเจิดจ้าที่สุดออกมาได้ในการต่อสู้ที่โหดร้ายครั้งนี้
…
“มนุษย์ผู้ต่ำต้อย บัดนี้เจ้าได้ถูกตาข่ายฟ้าดินที่ข้าได้วางแผนมาอย่างดีล้อมไว้หมดแล้ว”
“เพื่อให้การวางแผนอันสมบูรณ์แบบในครั้งนี้สำเร็จลุล่วง เหล่านักรบใต้บัญชาของข้าไม่เสียดายที่จะต้องอ้อมไปหลายลี้ เพียงเพื่อที่จะกักตัวเจ้าไว้ที่นี่เพียงคนเดียว!”
น้ำเสียงของจ่าฝูงอสูรเจือปนด้
