บกว่าตัว
จำนวนมากขนาดนี้ เขาไม่สามารถรับมือได้ในคราวเดียว
ดังนั้น เขาจึงต้องแยกพวกมันออกมาจัดการทีละตัว
เขาหยิบก้อนหินขึ้นมาก้อนหนึ่ง แล้วขว้างออกไปนอกค่ายของอสูร
อสูรสองตัวเมื่อได้ยินเสียงก็ถือกระบองไม้ออกมาสังเกตการณ์
เมื่อพวกมันเข้ามาใกล้ เขาก็พุ่งตัวลงมาจากต้นไม้อย่างรวดเร็วแล้วสังหารพวกมันทันที
[ระบบ: ได้รับแต้มสะสม +10!]
[ระบบ: ค่าพลังปราณและโลหิต +2!]
…
หลังจากจัดการกับอสูรสองตัวแรกได้แล้ว ร่างของเหออวิ๋นก็พลันกลายเป็นสายลม หายลับเข้าไปในป่ารกทึบทันที ไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้ให้ติดตามได้ การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วและซ่อนเร้น ราวกับภูตผีแห่งรัตติกาล ยากที่จะหยั่งถึง
ในค่าย ความเงียบสงบถูกทำลายลงด้วยเสียงโกลาหลที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน
เหล่าอสูรรับรู้ถึงความผิดปกติจากภายนอกได้อย่างรวดเร็ว ต่างก็ละทิ้งสิ่งที่ทำอยู่ แล้วกรูกันออกมาที่ทางออกด้วยสีหน้าดุร้าย ดวงตาของพวกมันส่องประกายกระหายเลือด ราวกับฝูงสัตว์ป่าที่ถูกยั่วให้โกรธ เตรียมพร้อมที่จะตอบโต้ผู้บุกรุกอย่างถึงชีวิต
“มีศัตรู! รีบไปดูเร็ว!”
เสียงคำรามต่ำๆ ทรงพลังดังก้องไปทั่วค่าย
เหล่าอสูรรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ถือกระบองไม้ขนาดใหญ่ราวกับนัก