ั้นต่ำระดับเหล็กดำสามดาว ไม่สามารถสนองความต้องการของเขาได้อีกต่อไป
ดังนั้น เขาจึงจับจ้องไปยังส่วนที่ลึกยิ่งขึ้นไปอีก
“ไม่รู้ว่าอสูรชั้นต่ำระดับเหล็กดำสี่ดาวจะแข็งแกร่งขนาดไหนกันนะ”
เขาเบนความสนใจไปยังอสูรที่แข็งแกร่งกว่า และเริ่มมุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่า
ครูฝึกไป๋ซึ่งคอยจับตาดูการเคลื่อนไหวของเหออวิ๋นอยู่ตลอดเวลา เมื่อเห็นดังนั้นก็กล่าวออกมาอย่างไม่พอใจ “ไอ้เหออวิ๋นนี่มันบ้าเกินไปแล้ว เห็นได้ชัดว่ามันกำลังจะมุ่งหน้าเข้าไปในป่าที่ลึกกว่าเดิม”
“ด้วยพลังระดับเหล็กดำสามดาวของมันในตอนนี้ การไปตามหาอสูรระดับสูงพวกนั้น มันก็ไม่ต่างอะไรกับการหาที่ตายชัดๆ”
นายทหารคนอื่นๆ ก็เห็นด้วย กล่าวว่า “เจ้านี่มันทะนงตนเกินไปแล้วจริงๆ คิดว่าการฆ่าอสูรข้ามระดับมันง่ายนักรึไง หวังว่ามันจะไม่ตายซะก่อนนะ”
“ถึงจะมีฝีมืออยู่บ้าง สังหารอสูรไปได้เยอะ แต่สมองกลับไม่ค่อยดีเท่าไหร่”
“ด้วยฝีมือของมัน การหนีเอาตัวรอดก็น่าจะไม่มีปัญหา หวังว่ามันจะหนีรอดจากการไล่ล่าของอสูรพวกนั้นได้อย่างปลอดภัยแล้วกัน”
พวกเขาเฝ้าดูสถานการณ์ของเหออวิ๋นต่อไป อยากจะเห็นว่าจุดจบของเขาจะเป็นอย่างไร
การทดสอบครั้งนี้ พวกเขาจะไม่มีทางยื่นมือเข้าช่ว
