ยเด็ดขาด ผลงานที่ได้จะดีหรือร้าย ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของพวกเขาเองล้วนๆ
หลังจากที่เหออวิ๋นบุกป่าลึกเข้าไป ไม่นานนักเขาก็สัมผัสได้ถึงอสูรชั้นต่ำระดับเหล็กดำสี่ดาวตัวหนึ่ง
เขาคำนวณทิศทางการเคลื่อนที่ของมัน แล้วไปดักรออยู่ข้างหน้าก่อน พร้อมกับซ่อนตัวอย่างมิดชิด
เมื่ออสูรตัวนั้นปรากฏตัว เขาก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ฟาดฟันกระบี่ลงไปในฉับเดียว
ฉัวะ!
[ระบบ: ได้รับแต้มสะสม +7!]
[ระบบ: ค่าพลังปราณและโลหิต +1!]
การฆ่ามอนสเตอร์ข้ามระดับย่อมให้ผลตอบแทนที่สูงกว่าเป็นธรรมดา
สิ่งนี้ทำให้ความมั่นใจของเหออวิ๋นพุ่งสูงขึ้น เขากลับไปตามหาอสูรตัวอื่นอีกครั้ง
การมีพรสวรรค์อย่าง [สัมผัสอันตราย] ทำให้เขาอยู่ในป่าแห่งนี้ราวกับปลาได้น้ำ สามารถรับรู้ร่องรอยของอสูรโดยรอบได้อย่างง่ายดาย
หนึ่งตัว… สองตัว… สามตัว…
ครูฝึกไป๋และคนอื่นๆ ยิ่งดูยิ่งตกตะลึง
“ไอ้เหออวิ๋นนี่ มันลอบโจมตีอสูรชั้นต่ำระดับเหล็กดำสี่ดาวได้อย่างต่อเนื่องขนาดนี้ มันทำได้ยังไงกัน?”
“ถ้าแค่ลอบโจมตีตัวเดียว ยังพอจะบอกได้ว่ามันโชคดี แต่นี่มันลอบโจมตีได้มากมายขนาดนี้ มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่!”
“ทุกครั้งมันสามารถไปซ่อนตัวดักรออยู่ข้างหน้าอสูรได้ก่อนเสมอ