… ไอ้เจ้านี่มันทำได้ยังไงกันแน่?”
ทุกคนต่างประหลาดใจอย่างยิ่ง และเริ่มคาดเดากันไปต่างๆ นานา
ครูฝึกไป๋คาดเดาอย่างกล้าหาญว่า “หรือว่า… ไอ้เจ้านี่จะมีพรสวรรค์ประเภทรับรู้อีกอย่าง ถ้าเป็นอย่างนั้น ทุกอย่างก็สมเหตุสมผลแล้ว”
นายทหารคนอื่นๆ เมื่อได้ยินก็รีบกล่าวว่า “แต่ว่าพรสวรรค์ของเหออวิ๋นมีแค่ [ช่วงชิง] ระดับ F อย่างเดียวไม่ใช่เหรอครับ?”
ครูฝึกไป๋หัวเราะ “นั่นก็ยิ่งอธิบายได้ว่า… ไอ้หนูนี่มีพรสวรรค์คู่อย่างไรล่ะ”
“อะไรนะครับ! พรสวรรค์คู่!”
สิ้นเสียงคำนี้ ทุกคนต่างเบิกตากว้าง
ผู้มีพรสวรรค์คู่นั้นหายากอย่างยิ่ง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี ในบรรดาคนหนึ่งล้านคน อาจจะปรากฏขึ้นมาสักคนหนึ่ง
ในกองทัพพิฆาตอสูรของพวกเขาก็มีพวกวิปริตที่มีพรสวรรค์คู่อยู่หลายคน
หากเหออวิ๋นเป็นผู้มีพรสวรรค์คู่จริงๆ กองทัพพิฆาตอสูรของพวกเขาก็จะได้ยอดฝีมือเพิ่มขึ้นมาอีกคนหนึ่ง
เรื่องนี้ทำให้พวกเขารู้สึกยินดีไม่น้อย
“ตอนนี้ข้าชักจะสงสัยจริงๆ แล้วว่าเหออวิ๋นเป็นผู้ปลุกพลังพรสวรรค์คู่ ไม่อย่างนั้นก็ยากที่จะอธิบายได้ว่าทำไมเขาถึงสามารถรับรู้ร่องรอยของอสูรล่วงหน้า แถมยังลอบโจมตีก่อนได้อีก”
“มิน่าล่ะครับหัวหน้าถึงอยากจะทดสอบพรสวรรค์ของเหออว
