“เหออวิ๋น ค่าพลังปราณและโลหิตพื้นฐาน 50 แต้ม พรสวรรค์ระดับ F [ช่วงชิง] : เมื่อสังหารศัตรู
จะสามารถช่วงชิงพลังปราณและโลหิตของศัตรูได้หนึ่งในล้านส่วน”
บนแท่นพิธีปลุกพลัง อาจารย์ผู้ดูแลประกาศผลของเหออวิ๋นเสียงดังฟังชัด
“พรสวรรค์แค่ระดับ F เองเหรอ...”
เหออวิ๋นกำหมัดแน่น ก่อนจะถอนหายใจยาวแล้วเดินลงจากแท่นบูชา
“ฮ่าๆๆ! ข้าหูฝาดไปรึเปล่า อัจฉริยะที่ครองอันดับหนึ่งด้านความรู้เชิงทฤษฎีมาตลอดสามปีเต็มในโรงเรียนมัธยมปลาย กลับกลายเป็นแค่ไอ้ขยะพรสวรรค์ระดับ F!”
“อัจฉริยะตกอับแล้วสินะ มีความรู้ทฤษฎีดีไปแล้วมันจะช่วยอะไรได้”
“ค่าพลังปราณพื้นฐานแค่ 50 แต้ม อ่อนแอเกินไปแล้ว น่าขายขี้หน้าชะมัด พวกผู้หญิงบางคนยังเก่งกว่ามันอีก”
“บัดซบเอ๊ย! โดนไอ้ขี้กากพรสวรรค์ระดับ F กดหัวมาตั้งนาน ในที่สุดก็ได้เวลาที่ข้าจะได้ผงาดขึ้นมาบ้างแล้ว!”
…
เหออวิ๋นมองเหล่าเพื่อนร่วมชั้นที่เคยประจบสอพลอเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉยจนน่ากลัว
คนพวกนี้ถูกเขาข่มมาโดยตลอด พอเห็นว่าพรสวรรค์ของเขาต่ำต้อย ก็ย่อมต้องออกมาเห่าหอนเพื่อสร้างตัวตนเป็นธรรมดา
พรสวรรค์ของเขาอยู่แค่ระดับ F… นั่นหมายความว่าโอกาสที่จะก้าวขึ้นเป็นผู้แข็งแกร่งนั้นแทบจะเป็นศูนย์
