รรุนแรงที่สุดคือ เซี่ยฉานสาวน้อยโลลิ
“ไม่ถูกต้อง ท่านผู้อาวุโสยู่ ท่านพูดไม่ถูกต้อง เรื่องมันไม่เป็นแบบนั้น!”
“หืม? นี่เธอกำลังสงสัยฉัน?”
สีหน้าของยู่หานเซิงไม่เปลี่ยนไป แต่กลับมีเจตนาฆ่าอันเย็นยะเยียบแผ่ปกคลุมเซี่ยฉาน ทำให้เธออดตัวสั่นไม่ได้
แต่เธอก็ไม่ได้ยอมแพ้ เธอกำดาบในอ้อมแขนแน่น
“ฉันไม่ได้สงสัยท่านผู้อาวุโสยู่ เพียงแต่ท่านพูดไม่ถูกต้อง”
“ปีศาจแห่งหุบเหวนรกหนึ่งหมื่นสามพันตัวล้วนถูกหลิวหยวนสังหารคนเดียว พวกเราไม่ได้ช่วยอะไรเลย”
“ร่างแยกของราชาปีศาจเพลิงอัคคีก็เป็นหลิวหยวนที่ฆ่าเอง พวกเราแค่ใช้โล่ไม่กี่ครั้ง ซึ่งไม่สำคัญอะไรเลย”
“ดังนั้น สิ่งที่ท่านผู้อาวุโสยู่พูดมา ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเราเลย นั่นเป็นความดีความชอบของหลิวหยวนทั้งหมด!”
เซี่ยฉานเงยหน้าขึ้นอย่างดื้อรั้น จ้องมองยู่หานเซิงตรงๆ
เมื่อเห็นดังนั้น ในดวงตาของยู่หานเซิงก็มีแววชื่นชมอย่างรางๆ
ไม่ใช่ทุกคนที่จะกล้าจ้องมองเขาตรงๆ กล้าตั้งคำถามกับคำพูดของเขา
จากนั้น เขาก็จ้องมองไปที่หลิวหยวน ถามด้วยสีหน้าเรียบเฉยเช่นเดิม
“เรื่องนี้เป็นอย่างที่เซี่ยฉานพูดจริงๆ หรือ? เนื่องจากพลังของหุบเหวนรกเข้ามารุกราน ทำให้มิติในหอคอยทดสอบบิดเบี้ยว พวกเราจึงไม่สามารถเข้าไปในมิติจำลองได้ ไม่ทราบสถานการณ์ที่แน่ชัด”
“เป็นเธอที่สังหารปีศาจแห่งหุบเหวนรกหนึ่งหมื่นสามพันตัว รวมถึงร่างแยกของราชาปีศาจเพลิงอัคคีด้วยตัวเองจริงๆ หรือ? ไม่เกี่ยวกับคนอื่