น?”
“ท่านผู้อาวุโสยู่ ท่านพูดเล่นแล้ว”
หลิวหยวนส่ายหัวพลางยิ้ม หยิบซอมบี้กองหนุนตัวหนึ่งขึ้นมาจากด้านข้าง และยกเลิกชุดเกราะโครงกระดูกบนร่างกาย สะบัดเบาๆ ในมือสองสามครั้ง
“ท่านผู้อาวุโสยู่ ท่านผู้นำทุกท่าน ผมเป็นแค่นักอัญเชิญซอมบี้ ซอมบี้พวกนี้เป็นแค่กองหนุน จะไปฆ่าปีศาจแห่งหุบเหวนรกได้มากมายขนาดนั้นได้ยังไง?”
“แม้ว่าซอมบี้ยักษ์และซอมบี้พิษร้ายแรงของผมจะมีความแข็งแกร่งพอตัว แต่ก็แค่ฆ่าปีศาจแห่งหุบเหวนรกได้มากกว่าคนอื่นหน่อยเท่านั้น”
“ส่วนร่างแยกของราชาปีศาจเพลิงอัคคี ผมยิ่งไม่สามารถรับมือได้ด้วยตัวคนเดียว”
“ที่จริงแล้ว ราชาปีศาจเพลิงอัคคีประมาทเกินไป ทำให้พวกเราสามารถร่วมมือกันสังหารมันได้อย่างยากลำบาก”
“ทุกคนต่างก็ทุ่มเทอย่างมาก ดังนั้นเกียรตินี้จึงเป็นของทุกคน ผมแค่ช่วยออกแรงมากกว่าคนอื่นหน่อยเท่านั้น!”
เซี่ยฉาน : …
ผู้เข้าสอบทั้งหมด : …
นายจะโกหกทั้งที ก็ช่วยทำให้เนียนๆ หน่อยได้ไหม? พวกเราแทบจะไม่มีฝุ่นติดตัวเลย นายเรียกแบบนี้ว่าสังหารอย่างยากลำบาก?
แล้วนายพูดแบบนี้ไปทำไม?
การสังหารร่างแยกของราชาปีศาจ กวาดล้างปีศาจแห่งหุบเหวนรกหนึ่งหมื่นสามพันตัว นั่นหมายถึงรางวัลจำนวนมหาศาล
ยิ่งไปกว่านั้น การสังหารราชาปีศาจแห่งหุบเหวนรก แม้จะเป็นเพียงร่างแยกเล็กๆ ของราชาปีศาจเพลิงอัคคี แต่สำหรับมนุษย์ทุกคน นั่นคือเกียรติยศอันสูงสุด
ถึงนายจะไม่สนใจรางวัลเหล่านั้น แต่ก็ไม่จำเป็นต้องไม่รับแม้แต่เกี
