เหมือนแตงโมที่ถูกบดขยี้ด้วยรถยนต์ เลือดเนื้อและกระดูกกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตร ทิ้งรอยเลือดเป็นรูปพัดไว้บนพื้นด้านหลังเขา
เมื่อเห็นภาพนี้ นักธนูก็ขนลุกซู่ ในแง่ของการป้องกัน นักธนูก็ไม่ต่างจากนักเวทย์ ต่างก็บอบบาง
ในเมื่อนักเวทย์ใช้โล่ป้องกันสามชั้นยังถูกทำลายได้ง่ายๆ ถ้าหมัดเหล็กนี้ตกลงบนตัวเขา ผลลัพธ์ก็คงมีเพียงอย่างเดียว
ห้ามให้พวกมันเข้าใกล้เด็ดขาด!
นักธนูละทิ้งความคิดที่จะยิงธนูโต้กลับ และถอยหลังสุดกำลัง
“บ้าเอ๊ย หมอนี่มันเป็นใครกัน ทำไมวัตถุอัญเชิญของเขามีความเร็วสูงและพลังที่น่ากลัวขนาดนี้”
“เขาเป็นผู้ครอบครองอาชีพเลเวล 20 จริงๆ เหรอ? ไม่ใช่เลเวล 30?”
“หรือว่า…เขาเป็นผู้ครอบครองอาชีพระดับตำนาน?”
นักธนูคิดมากมาย รู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง รู้แบบนี้ปล่อยเขาเข้าไปตั้งแต่แรกก็ดีแล้ว
ตอนนี้แย่แล้ว ไปยั่วศัตรูที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ทำให้หลิวหาน (นักเวทย์) ต้องตาย แม้แต่ตัวเองจะหนีรอดไปได้หรือไม่ก็ยังเป็นปัญหา
มองดูซอมบี้ยักษ์สองตัวที่ไล่ตามอย่างไม่ลดละ และอีกสองตัวที่กำลังโอบล้อมมาจากด้านข้าง สีหน้าของนักธนูก็ค่อยๆ หมดหวัง
ซอมบี้ยักษ์สองตัวนี้เขายังสลัดไม่หลุดด้วยความเร็วของเขา ถ้ามีมาอีกสองตัว ผลลัพธ์…
“จางผิง!”
ในตอนนั้น จ้าวเสียงที่กำลังต่อสู้อย่างยากลำบากก็ตะโกนออกมาอย่างกราดเกรี้ยว
“เขาเป็นผู้อัญเชิญ!”
“ฉันรู้น่าว่าเขาเป็น…”
