บทที่ 468 ความทะเยอทะยานของราชสำนักเต๋า
ในแผนการณ์ของจ้าวมังกรเฒ่า สายย่อยของมังกรแท้จริงกลุ่มแรกที่ถูกส่งมายังเจียงตงในคราวแรก ล้วนแล้วแต่เป็นดั่งโล่เนื้อไร้ค่าสำหรับรองรับเพลิงปะทะ คุณค่าที่แท้จริงมีเพียงการสร้างถิ่นฐานหนึ่งขึ้นมาเท่านั้น
เขาเองก็ได้คาดการณ์ไว้แล้วว่า ราชสำนักเต๋าจะต้องข่มเหงกดดันเผ่ามังกรแท้อย่างแน่นอน แต่ก็หาได้มีใจคิดเข้าไปข้องเกี่ยวไม่ เพียงคำนวณช่วงเวลาไว้ล่วงหน้า รอจนเห็นว่าการกดดันนั้นดำเนินมาถึงระดับพอเหมาะแล้ว จึงส่งสัญญาณมาหา หมายให้กำลังใจแก่สายโลหิตแท้ผู้เป็นหลานชาย เพื่อให้ยังคงสานต่อคุณูปการแก่เผ่ามังกรแท้ต่อไป
ทว่า เหตุการณ์กลับมิได้ดำเนินไปดังที่เขาคิดเอาไว้เสียทั้งหมด
“ท่านปู่!”
ยังมิทันให้จ้าวมังกรเฒ่าเอ่ยปาก ลวี่หยางก็ทรุดเข่าลงทันที น้ำตาไหลพรากอย่างตื้นตัน “ตูฮ่วนไม่ทำให้ท่านปู่ผิดหวัง ตูฮ่วนทำสำเร็จแล้ว!”
…หา?
เพียงชั่วครู่ จ้าวมังกรเฒ่าก็มีทีท่าลังเลขึ้นมา โดยเฉพาะเมื่อมองเห็นตำแหน่งรองผู้บัญชาการกรมตรวจการสวรรค์ชั้นสาม อยู่เหนือกระหม่อมของลวี่หยางอย่างเด่นชัด
เพราะเขตแดนเจียงตงถูกครอบคลุมด้วยบัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียน วิชาแห่งการพยากรณ์เหตุและผลทั่วไปจึงไม่อาจแทรกแซงได้ จ้าวมังกรเฒ่าจึงไม่อาจคำนวณหาต้นปลายของเรื่อง ทว่าด้วยอายุขัยที่ยืนยาวผ่านเหตุการณ์มานับไม่ถ้วน เพียงครู่เดียวก็สรุปได้ถึงข้อเท็จจริงที่ทำให้ทั้งประหลาดใจและยินดีอย่างยิ่ง
