เย็นๆ ก่อน พวกเราหาเธอมานานแล้ว แต่ก็หาไม่เจอ เธออาจจะมีไอเทมที่ใช้หลบซ่อนตัวก็ได้”
“แทนที่จะหาแบบไร้จุดหมาย ไม่สู้รออยู่ที่นี่”
“เหยาหลิงเอ๋อร์ลาออกหลังจากเจอไอ้หมอนั่น เมื่อกี้ไอ้หมอนั่นก็แกล้งทำเป็นไม่รู้จักเหยาหลิงเอ๋อร์ ฉันสงสัยว่าพวกเขา…”
หยางเฮ่ายังพูดไม่จบ ก็แสดงสีหน้าดีใจออกมา
“ดูนั่น ตัวจริงมาแล้ว!”
หยางเฮ่าหัวเราะเสียงดัง พาคนอื่นๆ วิ่งไปทางที่หลิวหยวนอยู่
อีกด้านหนึ่ง ข้างก้อนหิน
เงาร่างเล็กๆ เดินออกมา เห็นหลิวหยวนที่กำลังย่างเนื้อ มีสีหน้าระแวดระวัง เธอยกมือขึ้น แสดงว่าไม่มีเจตนาร้าย
“อย่าเข้าใจฉันผิดนะ ฉันมาที่นี่เพราะได้กลิ่นเนื้อย่าง ไม่ได้ตามนายมานะ”
ระหว่างที่พูด เธอมองไปที่กระต่ายตาแดงบนกองไฟ สูดดมกลิ่น อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย
อาหารที่ดูธรรมดา แต่มีกลิ่นหอมเย้ายวนแบบนี้ เธอเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก
เธอทานแต่อาหารชั้นดีมาตลอด อยากลองอาหารธรรมดาๆ บ้าง
“ขอขากระต่ายหนึ่งข้างได้ไหม? ฉันให้สิ…ไม่ใช่สิ ฉันให้ 100 เหรียญทองซื้อ!”
หลิวหยวน: ?!!
อะไรนะ? 100 เหรียญทองซื้อขากระต่ายหนึ่งข้าง? ยัยนี่สมองมีปัญหาหรือเปล่า?
นี่เป็นแค่ศพของกระต่ายตาแดงนะ 100 เหรียญทองซื้อกระต่ายตาแดงได้ทั้งคันรถ…
หลิวหยวนอยากจะเอาขากระต่ายหนึ่งข้าง ไปแลกกับ 100 เหรียญทองกับยัยนี่มาก
แต่พอคิดว่ายัยนี่อาจจะบาดหมางกับผู้ชายสามคนนั้น หลิวหยวนก็ไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้งของพวกเขา
ถ้าผู้ชายสามค
