ใครจะมาชิงกระบี่ต้องผ่านด่านจิวม่อจื้อไปให้ได้ก่อน และหลังจากสี่เดือน เขาคงดูดซับพลังหนอนไหมน้ำแข็งด้วยพลังไร้ลักษณ์น้อยจนหมดแล้ว ถึงตอนนั้นเขาก็มีฝีมือพอตัว ไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ อีกต่อไป
เมื่อโจวสิงก้าวออกมา ก็เห็นจิวม่อจื้อถูกคนหน้าตาประหลาดห้าคนล้อมไว้ นี่คือห้าคนโฉดแห่งหุบเขาคนโฉดนั่นเอง
ในระหว่างที่โจวสิงขึ้นไปเอากระบี่ เซียวฮื้อยี้พยายามเจรจากับพวกมันแล้ว รับรองว่าเยนน้ำเทียนจะไม่เอาเรื่อง ขอให้ต่างคนต่างอยู่ แต่สิบคนโฉดหรือจะเชื่อ สำหรับพวกมัน มีแต่คนตายเท่านั้นที่ไม่เป็นภัย พวกมันยืนกรานจะฆ่า ซึ่งเข้าทางจิวม่อจื้อพอดี (เขาแอบกลัวว่าเซียวฮื้อยี้จะเจรจาสำเร็จจนเขาอดโชว์พาว)
เยนน้ำเทียน แกเพิ่งฟื้น สภาพแบบนี้แค่ขอทานข้างถนนยังฆ่าแกได้เลย เสียงหวีดหวิวดุจภูตผีดังขึ้น ชายหน้าขาวซีดในชุดขาว ลอยตัวอยู่กลางอากาศราวกับวิญญาณร้าย นั่นคือ อิมเก้าฮิว
เยนน้ำเทียนก็ต้องฆ่า หมอที่รักษามันก็ต้องฆ่า โชคดีที่ตามมาทัน ขืนปล่อยมันไป พวกเราคงนอนไม่หลับไปตลอดชาติ ฮ่าๆๆ หัวของสองคนนี้ข้าจอง อยากลองชิมรสชาติหัวของจอมยุทธ์อันดับหนึ่งมานานแล้ว ชายร่างอ้วนใหญ่ถือมีดฆ่าหมูหัวเราะร่า
ณ โรงเตี๊ยม
