ฝั่งตรงข้าม เหล่าไป๋มองดูเหตุการณ์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด นั่นคือ หลี่ต้าจุ่ย
เรียกข้าทำไม พ่อครัวหลี่ต้าจุ่ยที่หลบอยู่หลังเพื่อนๆ สะดุ้งโหยง
เหล่าไป๋หันมามองด้วยสายตาเอือมระอา ข้าหมายถึงไอ้คนที่บอกจะกินหัวคนข้างนอกนั่น มันคือหนึ่งในสิบคนโฉด ชื่อหลี่ต้าจุ่ยเหมือนแก แต่แกมันแค่ชื่อเหมือน แกชื่อจริงหลี่ซิ่วเหลียนไม่ใช่เรอะ
พ่อครัวหน้าเปลี่ยนสี เหล่าไป๋ อย่าเรียกข้าว่าซิ่วเหลียนนะ ข้าโกรธจริงด้วย
ถงเซียงอวี้หยิกแขนทั้งคู่ พอได้แล้ว คนพวกนั้นจะฆ่าโจวสิง เหล่าไป๋ ฝากด้วยนะ นางมองเหล่าไป๋ด้วยความหวัง แม้จะไม่รู้อดีตของเขาแน่ชัด แต่คนที่มากับจอมโจรจีอู๋มิ่งย่อมไม่ใช่คนธรรมดา
เหล่าไป๋เม้มปาก ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่นึกถึงมิตรภาพที่มีต่อโจวสิง เขาก็พยักหน้า วางใจเถอะ ถ้าท่าไม่ดีข้าจะลงมือเอง
กลับมาที่หน้าโรงหมอ โจวสิงถือกระบี่ ยืนท่าทางกระตือรือร้น ท่านราชครู ห้าคนนี้ข้ารับมือคนไหนได้บ้าง
จิวม่อจื้อเห็นโจวสิงอยากสู้ก็สนับสนุนเต็มที่ สมัยหนุ่มๆ เขาก็ออกปราบพวกนิกายดำเพื่อหาประสบการณ์เหมือนกัน ประสบการณ์ต่อสู้จริงสำคัญมาก ดูอย่างเฒ่าบรรพชนพรรคดาบโลหิตสิ ฝีมือธรรมดาแต่ประสบการณ์โชกโชน รุมสามสี่ยังเอาไ
