ลั่ก ทำไมรู้สึกเหมือนโดนด่าทางอ้อมฟะ
หลังจากนั้น ติงเตี่ยนและตี๋ยุนก็ขอตัวลา แม้จะเสียของวิเศษไป แต่พวกเขาก็ยังมีเงินติดตัวจากการจัดการพวกนักฆ่าที่ตามล่าก่อนหน้านี้ พอจะซื้อรถม้าเดินทางกลับบ้านได้สบายๆ
วันเวลาผ่านไป
ชีวิตในหอจิ่วสิงดำเนินไปอย่างราบรื่น ยกเว้นเรื่องเดียวคือ จิวม่อจื้อ
ปกติราชครูจะนั่งเงียบๆ คัดลอกตำรา แต่พักหลังมานี้ แกขยันผิดปกติ ทุกครั้งที่มีคนไข้มา จิวม่อจื้อจะรีบเสนอหน้าไปช่วยจัดยา พูดคุยถามไถ่อาการ แล้วส่งแขกด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ
โจวสิงสงสัยหนักมาก ถามไปตรงๆ ก็ได้คำตอบว่า หมอเทวดาโจวเห็นอาตมาเป็นคนอื่นคนไกลรึ ช่วยนิดช่วยหน่อยจะเป็นไรไป
โจวสิงเลยปล่อยเลยตามเลย มีผู้ช่วยระดับราชครูมาจัดยาให้ ก็เท่ไม่หยอก
ระหว่างนี้ โจวสิงก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ เขาใช้เวลาว่างไป ตีสนิท กับชาวแก๊งโรงเตี๊ยมถงฟู จนค่าความสัมพันธ์พุ่งกระฉูด
เริ่มจาก ถงเซียงอวี้ หลังจากรักษาอาการป่วยเล็กๆ น้อยๆ ให้คนในร้านฟรีๆ และนั่งคุยปรับทุกข์กันบ่อยๆ ค่าความสัมพันธ์นางก็แตะ ๘๘ โจวสิงได้เห็นรายการป้ายคำพรสวรรค์ของนาง นอกจากป้ายคำสายแม่ค้าแล้ว นางมีป้ายคำระดับสีทองอันหนึ่งที่น่าสนใจมาก
[สีทอง: สะกดวิญญาณ]
เจ้าแม่แห่งสำนัก
