ี การรักษาหลังจากนี้ต้องกินยาต้มทุกวันขาดไม่ได้ ยาสมุนไพรที่ข้ามีอยู่ตอนนี้เริ่มร่อยหรอ เราต้องไปกว้านซื้อเพิ่มที่เมืองกวงหยางเสียหน่อย
ได้ยินดังนั้น จิวม่อจื้อก็พยักหน้าเห็นด้วยอย่างมีเหตุมีผล
วันนี้หยุดทำการหนึ่งวัน เรามุ่งหน้าสู่กวงหยางกันเลย
พูดจบ โจวสิงก็เดินขึ้นไปบนห้อง เก็บกระบี่สุ่ยหานที่ห่อผ้าไว้ให้มิดชิด
เขายัง หวังดี โปรยยาพิษไว้รอบๆ ห้องพักและโรงหมอหลายชนิดเพื่อป้องกันขโมยขโจร จากนั้นจึงเดินออกมาแขวนป้าย หยุดทำการหนึ่งวัน ไว้ที่หน้าประตู
ทั้งคู่แวะซื้อซาลาเปาที่ร้านข้างทางประทังหิว ก่อนจะมุ่งหน้าสู่เมืองกวงหยางทันที
เดิมทีโจวสิงตั้งใจจะเช่าม้าหรือรถม้า แต่จิวม่อจื้อดันเกิดอาการอยากขยับเส้นขยับสาย เขาถามโจวสิงว่าสามารถใช้ วิชาตัวเบา เดินทางได้หรือไม่ เมื่อโจวสิงยืนยันว่าทำได้ ราชครูแห่งถู่ฟานก็ยืนกรานจะใช้วิธีนี้ทันที
เห็นว่าทางที่เลือกใช้เป็นทางลัดในชนบทที่ไร้ผู้คน โจวสิงจึงต้องยอมตามใจและใช้วิชาตัวเบาเดินทางไปพร้อมกับเขา
แต่ตลอดทาง จิวม่อจื้อกลับวิ่งๆ หยุดๆ และทุกครั้งที่หยุด เขามักจะหันมามองโจวสิงด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความทิฐิและภูมิใจ
โจวสิงเดาใจออกทันที ไอ้ราชครูคนนี้
