าะในเมืองหลวงเท่านั้น เนื่องจากพรรคเบญจพิษตั้งอยู่ในพื้นที่ลับแลของมณฑลเมี่ยวเจียง สมุนไพรที่ได้จึงมีคุณภาพสูงและหายาก หมอส่วนใหญ่จึงนิยมสั่งซื้อจากที่นี่
โจวสิงเดินนำเข้าไปข้างใน โดยมีจิวม่อจื้อตามหลังติดๆ
ทันทีที่เข้าไป พนักงานคนหนึ่งในชุดพื้นเมืองเมี่ยวเจียงก็เดินออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้ม พร้อมค้อมกายคารวะ ทั้งสองท่านต้องการสิ่งใดหรือครับ
จิวม่อจื้อไม่ปริปากพูด เขาถือคติว่าเรื่องเจรจาต้องให้คนจัดการงานทำ
ข้าคือโจวสิง เจ้าของหอจิ่วสิงแห่งตำบลเจ็ดจอมยุทธ์ ส่วนท่านนี้คือยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งถู่ฟาน ท่านราชครูจิวม่อจื้อ
โจวสิงแนะนำตัวเองสั้นๆ แต่เน้นย้ำชื่อของจิวม่อจื้อเป็นพิเศษ เพราะเขากะจะใช้ชื่อเสียงของอีกฝ่ายมาข่มขวัญคนเล่นพิษพวกนี้
จิวม่อจื้อได้ยินโจวสิงแนะนำเขาอย่างยิ่งใหญ่ ก็ยืดอกขึ้นทันที
คนตำบลเจ็ดจอมยุทธ์นี่พูดจาเข้าหูทุกคนเลยแฮะ
ราชครูยิ้มอย่างพึงพอใจ วางมาดผู้สูงส่งพร้อมพยักหน้าให้พนักงานคนนั้น
พนักงานมองโจวสิงแวบหนึ่ง ก่อนจะจ้องมองจิวม่อจื้อด้วยแววตาเคลือบแคลงสงสัย เขาแทบไม่เชื่อหูว่าจะได้เจอราชครูถู่ฟานตัวจริงที่นี่ แต่ด้วยจรรยาบรรณวิชาชีพ เขาจึงค้อมกายด้วยความเคารพและรีบวิ่
