ห้รู้ซึ้งถึงความยิ่งใหญ่ของยอดฝีมือ และจะได้เลิกมองเขาด้วยสายตาล้อเลียนเสียที
โจวสิงพยักหน้า ได้เลย ข้าเองก็อยากขอคำชี้แนะจากท่านราชครูอยู่พอดี
ทั้งคู่เดินไปที่ลานหลังบ้าน โจวสิงไม่ได้ใช้ เก้ากระบี่เดียวดาย และไม่ได้หยิบ กระบี่สุ่ยหาน ออกมา เขารู้ว่าจิวม่อจื้อเป็น คนบ้าวรยุทธ์ ขืนโชว์ของดีให้ดู เดี๋ยวเกิดอยากได้ขึ้นมาจะยุ่ง
เขาเลือกใช้วิชาพื้นฐานที่เพิ่งฝึกจนชำนาญ [ย่ำหิมะไร้รอย] และ [หัตถ์พันเงาทานตะวัน]
ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ
ร่างของโจวสิงเคลื่อนไหววูบวาบดุจภูตพราย นิ้วมือดีดพลังดรรชนีใส่เป้าหมาย (ใบไม้ที่ร่วงหล่น) อย่างแม่นยำ
จิวม่อจื้อที่ยืนกอดอกดูอยู่ ตอนแรกกะจะติชมพอเป็นพิธี แต่ยิ่งดู สีหน้าของเขาก็ยิ่งเคร่งขรึม
วิชาตัวเบาไม่เลวเลย ส่วนวิชาดรรชนีนั่น คล้ายดรรชนีเอกสุริยันของตระกูลต้วน แต่เน้นความรวดเร็วและพลิกแพลงมากกว่าความหนักหน่วง น่าสนใจ
เมื่อโจวสิงแสดงจบ เขาก็หันมาประสานมือ รบกวนท่านราชครูชี้แนะ
จิวม่อจื้อกระแอมไอ ปรับสีหน้าให้ดูเหนือชั้น อื้ม ก็พอใช้ได้ แต่ยังมีจุดบกพร่องอยู่หลายจุด ตรงจังหวะการเปลี่ยนลมปราณจากเท้าสู่มือ ท่านยังช้าไปหนึ่งจังหวะหายใจ และการรวบรวมพลังที่ปลายนิ้ว ยังกร