แอบกลอกตาในใจ แถได้โล่จริงๆ ใครๆ ก็รู้ว่าวิชาเส้าหลินส่วนใหญ่เกิดจากพระรุ่นหลังคิดค้น ตั๊กม้อไม่ได้คิดหมดซะหน่อย แต่เอาเถอะ ในเมื่อเขาอยากเล่นละคร โจวสิงก็ตามน้ำไป
อ้อ เป็นเช่นนี้นี่เอง ท่านปรมาจารย์ตั๊กม้อช่างมองการณ์ไกลนัก โจวสิงทำหน้าซาบซึ้ง
จิวม่อจื้อโล่งอก รีบเปลี่ยนเรื่อง หมอเทวดาโจว ในเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว รบกวนท่านช่วยรักษาอาตมาด้วยเถิด ระหว่างนี้อาตมาขอฝากเนื้อฝากตัว พักรักษาตัวอยู่ที่นี่สักระยะจะได้หรือไม่
พูดจบก็ไม่รอคำตอบ แบกห่อผ้าเดินดุ่มๆ เข้าไปหลังร้านทันที
เดี๋ยวก่อนท่านราชครู โจวสิงร้องห้ามไม่ทัน
จิวม่อจื้อผลักประตูห้องเก็บของเข้าไป และวินาทีต่อมา ร่างของราชครูผู้ยิ่งใหญ่ก็เหาะลิ่วออกมาจากห้อง ลงมายืนตัวสั่นอยู่บนกำแพง
นะ นั่นมันห้องอะไรกัน จิวม่อจื้อหน้าซีดเผือด
ในห้องนั้นเต็มไปด้วยซากงู ตะขาบ แมงป่อง คางคก และแมงมุมพิษ ตากแห้งห้อยระโยงระยางเต็มเพดาน
โจวสิงเดินตามมาปิดประตูห้อง ท่านราชครู ท่านคงเคยได้ยินวิธีรักษาแบบ พิษต้านพิษ ใช่ไหม ข้าเป็นหมอ การมียาพิษและสัตว์พิษไว้ปรุงยาแก้ ก็ถือเป็นเรื่องปกตินี่นา
จิวม่อจื้อกลืนน้ำลายเอือก ปกติบ้านป้าแกสิ เยอะขนาดนี้เปิดพรรคเบญจ
