ห้ร้านดูมีชีวิตชีวา
เดิมทีโจวสิงคิดจะหาลูกจ้างมาช่วยงาน แต่พอลองทำจริง ปริมาณงานก็ไม่ได้หนักหนาสาหัสอะไร ถ้าไม่ใช่วันรักษาฟรี เขาคนเดียวก็เอาอยู่
แถมการอยู่คนเดียวยังสะดวกกว่ามาก ไม่ต้องคอยระแวงว่าความลับเรื่องวรยุทธ์จะรั่วไหล
เขาไม่อยากทำตัวเด่นเกินไป เพราะยังไม่รู้ว่าตาเฒ่าวาดภาพจะยอมรับเขาเป็นศิษย์เมื่อไหร่ อีกทั้งหอโลหิตก็ยังเป็นเงาทะมึนที่น่ากลัว
แต่ใช่ว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมาจะสูญเปล่า ค่าความสัมพันธ์กับ ซิ่วไฉ พุ่งแตะ 85 แล้ว
เนื่องจากร้านอยู่เยื้องๆ กัน โจวสิงเลยแวะไปนั่งคุยเล่นกับซิ่วไฉบ่อยๆ พอเห็นบัณฑิตหนุ่มกินน้ำลูบท้อง เขาก็อดสงสารไม่ได้ เลยแอบส่งข้าวสารอาหารแห้งไปให้หลายกระสอบ
ด้วยอานุภาพแห่ง ทุนนิยม ผสมน้ำใจไมตรี ค่าความสัมพันธ์ของซิ่วไฉจึงพุ่งปรี๊ดจนทะลุเกณฑ์
หน้าต่างระบบเด้งขึ้นมาตรงหน้าโจวสิงอีกครั้ง
[ ข้อมูลตัวละคร: ลวี่ชิงโหว (ซิ่วไฉ) ] ค่าความสัมพันธ์: 89 (ระดับ: มิตรสหาย / ท่านสามารถเลือกคัดลอก ป้ายคำพรสวรรค์ ได้ 1 รายการ)
[สีทอง: วาจาสิทธิ์]
ผู้อื่นใช้ดาบฆ่าคน แต่เขาใช้ ปาก ฆ่าคน เมื่อเลือกป้ายคำนี้ ทักษะการเจรจา โน้มน้าว และตรรกะวิภาษวิธีของท่านจะเพิ่มขึ้น 1000% สามารถพูดดำเป็น
