ตาเฒ่าวาดภาพจ้องมอง หนอนไหมน้ำแข็งพันปี ในกล่องไม้ด้วยแววตาเป็นประกาย ด้วยความนึกสนุก เขาจึงเอื้อมมือหยิบเจ้าหนอนตัวอ้วนพีขึ้นมาวางบนฝ่ามืออย่างหน้าตาเฉย
โจวสิงเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
ต้องรู้ก่อนว่าหนอนไหมน้ำแข็งพันปีนี้ คือราชันย์แห่งพิษที่ทัดเทียมกับ คางคกหิมะเนตรชาด มันกินพิษร้ายเป็นอาหารมาตลอดชีวิต ไอเย็นที่แผ่ออกมาจากตัวมันไม่ใช่ความเย็นธรรมดา แต่เป็นพิษเย็นที่แทรกซึมเข้าสู่กระดูกดำ หากคนทั่วไปเผลอไปสัมผัสเข้า เพียงแค่หายใจเข้าออกไม่ถึงสามครั้ง ร่างกายคงถูกแช่แข็งกลายเป็นก้อนน้ำแข็งไปแล้ว
โจวสิงรีบมองไปที่มือของชายชรา ทันใดนั้นเขาก็เห็นเกล็ดน้ำแข็งบางๆ เริ่มเกาะกุมฝ่ามือเหี่ยวย่น และลุกลามขึ้นไปตามแขนด้วยความรวดเร็ว หมายจะแช่แข็งร่างของชายชราให้สิ้นซาก
แต่ทว่า
ฮึ
ตาเฒ่าวาดภาพเพียงแค่แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ เกล็ดน้ำแข็งเหล่านั้นก็พลันแตกสลายและระเหยกลายเป็นไอหายไปในพริบตา ราวกับไม่เคยมีอยู่จริง
ชายชราวางหนอนไหมกลับลงในกล่อง ปิดฝาแล้วส่งคืนให้โจวสิง
ของดีจริง น่าเสียดายที่เจ้าหนุ่มอย่างเจ้าอายุมากเกินไปเสียแล้ว
ตาเฒ่าวาดภาพกวาดตามองโจวสิงแวบเดียว ก็รู้แจ้งแทงตลอดว่าเด็กหนุ่มคนนี้ไม่เคยฝึกย
