ให้ปรุง เขาแอบซ่อนเอาไว้ทั้งหมด ไม่ได้พกติดตัวมาเลยแม้แต่ขวดเดียว
ตาแก่ถัง เคยบอกเขาว่าในเมืองหลวงนั้นปลอดภัยหายห่วง ไม่จำเป็นต้องพกยาพิษติดตัวให้เกะกะ อีกอย่างยาพิษที่เขาปรุงนั้นมีอานุภาพร้ายแรงเกินไป หากเผลอทำหกขึ้นมา อาจคร่าชีวิตผู้คนนับร้อยนับพันได้ในพริบตา ซึ่งมันไม่คุ้มกันเลย
โจวสิงเชื่อฟังคำแนะนำของตาแก่ถัง
แล้วผลลัพธ์เป็นอย่างไร ก็เป็นอย่างที่เห็นอยู่นี่ไง
เรื่องชาติกำเนิดของโจวสิงค่อยว่ากันทีหลัง แต่คำพูดของตาเฒ่าตรงหน้านี้สิที่ทำให้เขามึนงงไปหมด อาจารย์ของเขาไปก่อเรื่องอะไรไว้ แล้ว อาหก นี่มันใครกัน
ที่สำคัญ คนผู้นี้รู้ได้อย่างไรว่าเขาถูกตาแก่ถังเก็บมาเลี้ยงเมื่อสามปีก่อน
ตลอดสามปีมานี้ เขาติดตามตาแก่ถังรอนแรมไปทั่วสารทิศ เพิ่งจะกลับมาได้เพียงเดือนเดียวเท่านั้น
อะแฮ่ม
โจวสิงกระแอมเบาๆ พยายามปรับสีหน้าให้ดูว่านอนสอนง่าย ไม่แสดงท่าทีแข็งข้อ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม ท่านอาหก ท่านต้องพูดให้ชัดเจนก่อนสิว่าอาจารย์ของข้าไปก่อเรื่องอะไรไว้
ชายชราปรายตามองโจวสิงแวบหนึ่ง ก่อนจะเอนกายพิงโต๊ะไม้สาลี่ในโรงเตี๊ยม มือหมุนลูกเหล็กขนาดเท่ากำปั้นเด็กทารกสองลูกเล่นไปมา บังเกิดเสียงกระทบกันดังกังว
