เพียะ!
หลี่หมู่ตบมือฉาดใหญ่
“ใช่เลย หมักเหล้าไง! แม่เคยบอกมาตลอดไม่ใช่เหรอว่าอยากเปิดโรงเตี๊ยมแบบโบราณ ๆ น่ะ?”
“แม่ยังเคยบอกเลยว่า ถ้าไม่ได้มาแต่งงานกับพ่อ แล้วต้องมาเป็นแม่บ้านล่ะก็ ป่านนี้แม่คงเป็นตำนานในวงการน้ำเมาไปแล้ว!”
“งั้นก็เอาเรื่องหมักเหล้านี่แหละแม่!”
หยางซู่อิงหน้าแดงแปร๊ดทันที
ตอบกลับด้วยท่าทีเคอะเขิน
“ที่จริงแล้ว… ไอ้ที่แม่เคยเล่าให้ฟังน่ะ แม่โม้ทั้งนั้นแหละลูก”
“แม่มีพรสวรรค์เรื่องหมักเหล้าจริง ๆ นั่นแหละ แต่มันอยู่แค่ระดับ E…”
“ตอนนั้นเกือบจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้ด้วยซ้ำ”
“ถ้าแม่ไม่ได้หน้าตาสวย แล้วเป็นฝ่ายตามจีบพ่อของลูกล่ะก็ คงไม่มีลูกเกิดมาหรอก”
หลี่หมู่ถึงกับยืนอึ้งเป็นหิน
มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย…
หยางซู่อิงดูเหมือนจะตกอยู่ในห้วงความทรงจำอันแสนหวาน
“ตอนเรียนมหาวิทยาลัย พ่อของลูกเป็นถึงหนุ่มฮอตประจำมหา’ลัยเลยนะ มีแต่ผู้หญิงสวย ๆ มารุมล้อม”
“แต่แม่ลูกน่ะ ฝีมือแพรวพราว”
“ทำข้าวกล่องสื่อรักไปให้ไม่กี่มื้อ พ่อเขาก็เสร็จแม่แล้ว”
“ตอนนั้นแม่ล่ะโคตรภูมิใจ ชอบไปอวดพวกผู้หญิงสวย ๆ พวกนั้นจะตาย”
“แต่จริง ๆ แล้ว แม่เพิ่งมารู้ทีหลัง”
“ว่าพ่อเขาก็แอบชอบแม่มาตั้งนานแล้ว! แค่ปากหนัก
