ไม่กล้าบอก”
“พ่อเขาเป็นคนสารภาพกับแม่เองเลยนะ!”
พูดจบ หยางซู่อิงก็ยิ้มหน้าบานด้วยความภูมิใจ
“แม่ เป็นไปได้ไหมว่า… พ่อเขาแค่กลัวแม่จะเสียหน้า ก็เลยแกล้งพูดไปงั้น ๆ แหละ”
หลี่หมู่สาดน้ำเย็นเข้าให้อย่างจัง
“ไอ้ลูกหมา!”
หยางซู่อิงเขกหัวหลี่หมู่ไปทีนึงอย่างหมั่นเขี้ยว
แต่ในดวงตากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เพราะต่อให้เป็นแบบที่หลี่หมู่พูดจริง
นั่นก็แสดงว่าหลี่เชียนเฟิงรักเธอมากแค่ไหนไงล่ะ
“เฮ้อ สรุปก็คือ พอขึ้นปีสอง พ่อของลูกก็ทะลุระดับหก กลายเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงเลยล่ะ!”
“ตอนนั้นพ่อเขาพอจะมีฐานะขึ้นมาบ้าง เงินที่หามาได้ก็เอามาให้แม่ใช้หมดเลย”
“พรสวรรค์ของแม่มันไปทางยาดองเหล้า ซึ่งมันเป็นสายที่ไปไม่สุดสักทาง”
“แถมตอนฝึกหมักก็ต้องใช้สมุนไพรเยอะแยะไปหมด เปลืองเงินสุด ๆ”
“ก็เพราะได้เงินสนับสนุนจากพ่อลูกนั่นแหละ แม่ถึงได้เริ่มศึกษาพรสวรรค์ของตัวเองอย่างจริงจัง”
“แต่พอมีลูก แถมต้องมาอยู่ในตระกูลหลี่ วัน ๆ ก็เอาแต่เลี้ยงลูกกับทำงานบ้านจนหัวปั่น”
“นาน ๆ เข้า แม่ก็เลยค่อย ๆ ทิ้งมันไป”
หยางซู่อิงเล่าเรื่องราวในอดีตให้ฟังอย่างช้า ๆ
หลี่หมู่ฟังแล้วก็เข้าใจ
ยาดองเหล้า มันเป็นสายที่ครึ่ง ๆ กลาง ๆ จริง ๆ นั
