เวลานี้นิ้วของจ้ายหลงที่จับช้อนอยู่ซีดขาวจนเห็นได้ชัด
ด้ามช้อนถึงกับบิดเบี้ยวตามแรงบีบของเขา
จิตใจของเขาปั่นป่วนอย่างหนัก
เขาจ้องมองใบหน้าของหลี่หมู่บนหน้าจอ
รู้สึกได้ถึงความสั่นไหวในหัวใจ
เขารักและห่วงใยลูกศิษย์ทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน
แต่แอบมีความลำเอียงให้หลี่หมู่นิดหน่อย
พ่อของหลี่หมู่เสียชีวิต ต้องโดนกลั่นแกล้งในตระกูล
พอมาโรงเรียนก็ยังโดนหลี่เสี่ยวหงรังแกสารพัด
แต่หลี่หมู่ก็ยังมุมานะขยันขันแข็ง ปูพื้นฐานจนแน่นปึ้ก แถมยังมีพรสวรรค์ในการเรียนรู้เป็นเลิศ
เด็กแบบนี้ ใครบ้างจะไม่รัก?
เพราะแบบนี้ไงล่ะ
ตอนที่หลี่หมู่ปลุกพรสวรรค์ระดับ S ได้
เขาถึงไปยืนปรบมือแสดงความยินดีอยู่เงียบ ๆ ด้านหลัง
และตอนที่หลี่หมู่ถูกไล่ออกอย่างไม่เป็นธรรม
เขาถึงได้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
เขาไม่คิดเลยว่าหลี่หมู่จะยังนับถือเขาเป็นครูอยู่ หลังจากที่ต้องย้ายโรงเรียนไปแล้ว
และที่คาดไม่ถึงยิ่งกว่า คือหลี่หมู่ถึงกับเอ่ยชื่อเขาผ่านสื่อ
ยกย่องให้เขาเป็นถึง ‘ครูผู้ปั้นแชมป์’
แต่จริง ๆ แล้ว
ไอ้ตำแหน่งบ้าบออะไรนั่น มันไม่สำคัญสำหรับเขาเลยสักนิด
สิ่งที่สำคัญที่สุด คือการที่หลี่หมู่ยังจำเขาได้
เด็กหนุ่มที่ถูกปล้นอนาคตอันสดใสไ