อบครัวของหลี่หมู่
ต่อหน้าก็อาศัยบารมีและผลประโยชน์ที่หลี่เชียนเฟิงหามาได้จากแดนเหว สร้างความมั่งคั่งให้ตระกูล
แต่พอลับหลัง เมื่อหลี่เชียนเฟิงจากไป พวกเขาก็มองครอบครัวหลี่หมู่เป็นเสี้ยนหนามทิ่มแทงตา
ความอิจฉาริษยาทำให้คนเราเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เชียว
แม่เฒ่าหม่าลำเอียงรักแต่ลูกชายคนที่สอง
ส่วนลูกชายคนที่สามอย่างหลี่เชียนเฟิง นางกลับใช้งานราวกับวัวกับควาย ไม่มีใครรู้ว่าทำไมจิตใจนางถึงได้โหดร้ายนัก
เรื่องนี้ทำให้ตระกูลหลี่ถูกชาวบ้านนินทาอยู่ไม่น้อย
“เฮ้อ ถ้าตอนนั้นพ่อของหลานได้เข้ากองทัพจิ้นหยวนล่ะก็”
“ป่านนี้คงได้เป็นนายทหารใหญ่ไปแล้ว! โชคชะตาคงไม่เป็นแบบนี้”
น้าสาวถอนหายใจยาวด้วยความเสียดาย
นางเทิดทูนพี่เขยคนนี้มาก
ระหว่างที่ครอบครัวกำลังคุยกันอยู่
จู่ ๆ สีหน้าของหยางซู่อิงก็เปลี่ยนไป นางจ้องมองไปที่ด้านหลังของหลี่หมู่
หลี่หมู่หันไปมองตาม
เป็นแม่เฒ่าหม่าที่พาคนตระกูลหลี่เกือบครึ่งค่อนตระกูลเดินตรงเข้ามา
แต่ละคนทำหน้าตาหยิ่งยโส
โดยเฉพาะอาซ้อรองของหลี่หมู่ สายตาที่จ้องมองมานั้นเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น กัดฟันกรอด ๆ จนได้ยินเสียง
หลี่หมู่หันกลับมาประจันหน้ากับคนตระกูลหลี่ มุมปากเหยียดยิ
