็อปทรีของศึกแรกที่แดนเหวเชียวนะ!
แต่ละคนล้วนมีอนาคตไกลทั้งนั้น!
ถึงงูยักษ์พวกนี้จะเป็นแค่ระดับสอง แต่มันก็เยอะเกินไป!
ขืนปล่อยให้พวกเขาทั้งสามคนมาทิ้งชีวิตไว้ตรงนี้ มันคงเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ของกองทัพแน่
พอสิ้นเสียงนายทหาร หลี่หมู่ก็รีบสะบัดป้ายม้า เรียก ‘เหย่ากู่’ ออกมาทันที
เจองูยักษ์ฝูงใหญ่ขนาดนี้ ไม่มีทางสู้ชนะหรอก ทางเดียวที่ทำได้คือเผ่นลูกเดียว
เหย่ากู่ดูคึกคักสุด ๆ วันนี้เป็นวันแรกที่มันได้ลงสนามจริง
พอต้องมาเจอกับฝูงมอนสเตอร์สุดสยอง มันกลับไม่กลัวเลยสักนิด มิหนำซ้ำยังส่งเสียงร้องคำรามท้าทายด้วย
ถ้าเมื่อกี้หลี่หมู่ไม่รีบเก็บมันเข้าป้ายม้าล่ะก็
เหย่ากู่อาจจะพุ่งเข้าไปชนงูยักษ์พวกนั้นตายไปสักตัวสองตัวแล้วก็ได้
สิ่งที่ทำให้หลี่หมู่แปลกใจก็คือ
จางจือเหวยก็มีป้ายม้าเหมือนกัน เขาสะบัดมือปุ๊บ ม้าศึกสีขาวปลอดก็กระโจนออกมาปั๊บ
ม้าขาวตัวนี้ตัวใหญ่พอ ๆ กับเหย่ากู่เลย ถึงจะไม่ได้ดูล่ำบึกเท่าเหย่ากู่ แต่ก็ถือเป็นม้าศึกระดับท็อป
ตัวขาว หางขาว แผงคอสีดำ นัยน์ตาสีทอง ดูสง่างามไม่เบา!
จางจือเหวยกระโดดขึ้นหลังม้าอย่างคล่องแคล่ว
พร้อมกับหันไปตะโกนบอกลู่เฉินเฟิง “เร็วเข้า! ขึ้นมาเลย!”
