หลี่หมู่ส่ายหน้า
“ไม่มีแล้วครับ!”
หวังหลงเฉิงพ่นลมหายใจออกยาวเหยียด
หลังจากหอบหายใจหนัก ๆ สองสามที เขาก็ค่อย ๆ กลับมามีมาดสุขุมเยือกเย็นตามเดิม
หลี่หมู่ถึงเพิ่งเข้าใจว่า หวังหลงเฉิงนี่แม่งโคตรจะเหี้ยม!
เขาตั้งใจให้หลี่หมู่ใช้ ‘เนตรอัคคี’ ช่วยเล็งเป้าให้ตั้งแต่แรกแล้ว!
เขารู้ดีว่าเส้นลมปราณสองเส้นนั้นมันอันตรายแค่ไหน
แต่เขาไม่สามารถระบุตำแหน่งที่แน่นอนของมันได้ด้วยตัวเอง
พอเขาสัมผัสได้ว่าพลังเนตรของหลี่หมู่กำลังจับจ้องไปที่จุดไหน
เขาก็ตัดสินใจลงมือระเบิดเส้นลมปราณทิ้งอย่างเด็ดขาด! ยอมเจ็บตัวเพื่อตัดไฟแต่ต้นลม!
ถ้าขืนไปหาสถานที่เงียบ ๆ แล้วให้หลี่หมู่ช่วยเล็งเป้าให้แบบเป็นกิจจะลักษณะ
หลี่หมู่อาจจะกดดันจนชี้พลาดเอาได้
แต่ตอนที่หลี่หมู่รู้สึกผ่อนคลายที่สุด ไม่คิดอะไรเลยนี่แหละ
จะเป็นตอนที่ชี้เป้าได้แม่นยำที่สุด!
ถึงในร่างกายมนุษย์จะมีเส้นลมปราณมากมายมหาศาล การเสียไปแค่สองเส้นอาจจะไม่ถึงขั้นตาย
แต่มันก็อันตรายสุด ๆ แล้วถ้าเกิดชี้เป้าพลาด ไประเบิดผิดเส้นขึ้นมาล่ะ?
นั่นหมายถึงความเสียหายที่ไม่มีวันซ่อมแซมได้เลยนะ
พอได้ยินหลี่หมู่บอกว่า ‘ไม่มีแล้ว’
แม้แต่ทหารคนสนิทที่ขับรถอยู่ ก็ยังเก็บอาการตื่นเต
