้นดีใจไว้ไม่อยู่
ในฐานะคนสนิทที่อยู่รับใช้มานาน เขารู้ดีว่าโรคประหลาดนี้สร้างความทรมานให้หวังหลงเฉิงมากแค่ไหน
มีอยู่ครั้งหนึ่ง ตอนที่หวังหลงเฉิงกำลังบัญชาการรบในภารกิจใหญ่
ด้วยความเครียดและกดดัน จู่ ๆ เขาก็ไอรุนแรงขึ้นมา
แล้วกระอักเลือดกองโตใส่โต๊ะบัญชาการรบ
โชคดีที่ตอนนั้นในห้องบัญชาการมีแต่คนสนิทของหวังหลงเฉิง
ไม่อย่างนั้น ถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป อนาคตในกองทัพของเขาก็จบเห่ทันที
และสาเหตุที่ทำให้เส้นลมปราณของเขาบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ ก็มาจากภารกิจที่เขาสร้างผลงานชิ้นเอกไว้
ซึ่งจริง ๆ แล้ว ด้วยผลงานชิ้นนั้น เขาสามารถเลื่อนยศขึ้นเป็นผู้บัญชาการกองกำลังได้สบาย ๆ
แต่ติดตรงที่เขายังทะลุขึ้นระดับเสวียนไม่ได้ เลยทำให้การเลื่อนยศต้องหยุดชะงัก
ตอนนี้ต้นตอของปัญหาถูกกำจัดไปแล้ว
หวังหลงเฉิงก็สามารถทุ่มเทให้กับการทะลุขึ้นระดับเสวียนได้อย่างเต็มที่
“ศึกแรกที่แดนเหว มั่นใจไหม?”
หวังหลงเฉิงปรับอารมณ์ให้เป็นปกติ ส่งยิ้มให้หลี่หมู่
“มั่นใจครับ!” หลี่หมู่พยักหน้า
“ตอนลงสนามก็ระวังตัวให้มาก ๆ ล่ะ แข่งเสร็จแล้ว ว่าง ๆ ก็แวะไปนั่งเล่นที่บ้านฉันบ้างนะ”
หวังหลงเฉิงพยักหน้า มองหลี่หมู่ด้วยสายตาชื่นชมสุด
